διευχών των αγίων πατέρων ημών κύριε ιησού χριστέ ο θεός ημών ελέησον και σώσον ημάς αμήν το προσταχθέν μυστικός λαβών εν γνώση εν τη σκηνή του ιωσήφ σπουδή επέστη ο ασώματος λέγοντα απειρο γάμω ο κλίναι κατά βάση τους ουρανούς χωρεί ταν αλιώς όλο εν σι ον και βλέπων εν μήτρα σου λαντα δούλου μορφήν εξ βγάζω σι χαίρε νύμφη ανύμφευτε άγγελος πρωτοστάτης ουρανώ θεν επέμβη υ πίν τη θεοτόκο το χαίρε υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς άγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμβη υ πίν τη θεοτόκο το χαίρε υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς άγγελος πρωτοστάτης ουρανόθεν επέμβη υ πίν τη θεοτόκο το χαίρε
υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς σύν τια σωμάτων σωματομετρικά και ίστατο κραυγάζουν προς αυτήν τι αύταρκες αρά εκλείψει χαίρε του πεσόντος αδάμη ανάκλησης χαίρε των δακρύων της σέβα σι λύτρωσις χαίρε ύψος δυς ανάβατο ανθρωπίνης λογισμος χαίρε βάθος δυσθεώρητων και αγγέλων οφθαλμος χαίρε ότι υπάρχεις βασιλέως καθέδρα χαίρε ότι βαστάει τον βαστάζοι ε αστήρ εν θανον τον ήλιον χαίρε γαστήρ εν θέου σαρκώσεως χαίρε δείς νουργκιούλ ουργος χαίρε νύμφη ανύμφευτε βλέπουσα η αγία εαυτήν εν αγνεία φυσίγγι θαρσος το παράδοξον σου της φωνής γαρ συλλήψεως την κύηση πώς λέγεις κράζοντας ζητούσα εβηε προς τον λειτουργούντα εκ λαγών ον αγνών ιών πώς
εστ τε χθ νε δυνατόν λέξα μη προς υν εκείνος έφυ εν εν φόβο πλην κραυγάζω ούτω χαίρε βουλής απορεί του μύστης χαίρε εσυ γη δεομένη χαίρε των θαυμάτων χριστού το προοίμιον χαίρε των δογμάτων αυτού το κεφάλαιον χαίρε κλίμαξ επουράνιε δείς κατέβει ο θεός χαίρε γέφυρα μετ άγουσα τους εκ γης προς ουρανών χαίρε το των αγγέλων πολυθρύλητο θαύμα χαίρε το των δαιμόνων πολυθρ τον τραύμα χαίρε το φως αρτς γεννήσαν το πός μηδένα διδάξασα χαίρε σοφών υπερβαίνουν χαίρε πιστόν κατα βγάζουν χαίρε νύμφη ανύμφευτε δύναμις του υψίστου επισκίασε τότε προ σύλληψιν τι απειρο γάμω και την εύκαμπτη άπασι
της θέλουσι θερίζει σωτηρίαν εν το ψάλει ούτως αλληλούια έχουσα θεοδόχος την μήτραν ανέδυε σάββενας ευθείς επει γνώ των ταύτης ασπασμόν έχαιρε και άλμα συνο άσμα συν εβόα προς την θεοτόκον χαίρε βλαστού αμαράντου κλίμα χαίρε καρπού ακυρ του κτήμα χαίρε γεωργών γεωργούση νθρωπος χαίρε φυτουρες ημών φίσα χαίρε άρουρα βλαστάνουν οικτιρμών χαίρε τράπεζα βαστάζος ευθυνη λασμέ ε ότι λειμώνα της τρυφής αναθάρρησε μάζης χαίρε δεκτόν μίμα χαίρε παντός του κόσμου ξύλα χαίρε θεού προς θνητούς ευδοκία χαίρε θνητόν προς θεόν παρρησία χαίρε νύμφη ανύμφευτε ζάλη ένδοθεν έχων λογισμόν αμφιβόλων ο σώφρον ιωσήφ εταράχθη προς την άγαμων σε θεωρών και
κλεψαν νών μεμ μαθών σου την σύλληψιν εκ πνεύματος αγίου έφη αλληλούια ακούσαν οι ποιμένες των αγγέλων υμνούντων την έσκορτ παρουσίαν και δραμω ως προς ποιμένα θεωρούσα αμνών άμωμον εν τη γαστρ μαρίας βοσκές είπον χαίρε αμνού και ποιμένος μήτηρ χαίρε αυλή λογικών προβάτων χαίρε αοράτων εχθρών αμυντωρ παραδείσου θηρών ανεκτή ν χαίρε ότι τα ουράνια συνα γάλατα τη γη χαίρε ότι τα επείγει συγχωρει νς χαίρε των αποστόλων το ασίκη τον στόμα χαίρε των αθλοφόρων το ανίκητο θάρρος χαίρε στερν της πίστεως αέρισμα χαίρε λαμπρόν της χάριτος γνώρισμα χαίρε διο σε γυμνών ο άδης χαίρε δισε εδθ μεν δόξαν
χαίρε νύμφη α νύφε τε θεοδρομια θεωρήσατε μάγο τι τούτου ηκολούθησαν αίγλη και ως λύχνον κρατούντες αυτόν δι αυτού η ρεύ ων κραταιών άνακτα και φθάσανε τον άφθαστο ε χάρισαν αυτό βοώντες αλληλούια είδον παίδες χαλδαίων εν χερσί της παρθένου τον πλάσα ντα χειρί τους ανθρώπους και δεσπότη νοούνται αυτόν ο και δούλου έλαβε μορφήν έσπευσαν τοις δώρος θεραπεύσει και βοσε τη ευλογημένο χαίρε αστέρος αδύτου μήτηρ χαίρε αυγή μυστικής ημέρας χαίρε της της απάτης την κάμινον βέσσα χαίρε της τριάδος τους μίστα φωτίζου α χαίρε τύραννον απάνθρωπο εκ βαλούκος χαίρε κύριον φιλάνθρωπον επι δείξαι χαίρε η της βαρβάρου λυτρωμένοι
θρησκείας χαίρε η του βορβορο ρωμέικο χαίρε πυρός προσκύνηση παύσατε φλογός παθών απαλλάττομαι γενεών ευφροσύνη χαίρε νύμφη ανύμφευτε κήρυκες θεοφόροι γεγονότος οι μάγοι υπέστει εις την βαβυλώνα εκτελεσαν ές σου τον χρησμών και κηρύξει τον χριστόν άπασι αφέντες τον ηρώδη ως ηρώδη μη δώ τα ψάλει αλληλούια λάμψας εν τη αιγύπτω φωτισμόν αληθείας ε δίωξαν ους το σκότος τα γαρίδο ταύτη σωτήρ μη εν έγκατά σου την ισχύν πεπτωκοτες έντε σε ών προς την θεοτόκον χαίρε ανόρθωσις των ανθρώπων χαίρε κατάπτωσης των δαιμόνων χαίρε της απάτης την πλάνην πατήσας χαίρε των ειδώλων των δόλο ελέγξαμε θάλασσα ποντσα α φαραώ τον
νοητόν χαίρε πέτρα ποτσα τους διψώντας την ζωήν χαίρε πήρε εν στείλε οδηγών τους κ χαίρε σκέπη του κόσμου πλατέα νεφέλης χαίρε τροφή του μάνα διάδοχη χαίρε τρυφής αγίας διάκονο χαίρε η γη της επαγγελίας χαίρε εξείς ρέη μέλι και γάλα χαίρε νύμφη νύφε τε μέλλοντος συμεώνος του παρόντος αιώνος μεθίσταται του απατεών επεδόθη ως βρέφος αυτό αλε γνώστης τούτο και θεός τέλειος διό εξεπλάγη σου την άρρητον σοφίαν κράζοντας ο κτίστης ημίν της υπ αυτού γενομένης εξ ασπόρου βλαστήσει ας ταύτην ως περιν φθορίου θαύμα βλέποντες υμνήσωμεν αυτήν βοώντες χαίρε το άνθος της αφθαρσίας χαίρε το στέφος της εγκρατείας
χαίρε αναστάσεως τύπων εκ λάμπου α χαίρε των αγγέλων των βίον εμφανους χαίρε δένδρον αγλαόνημα χαίρε απόγευ αιχμαλωτος χαίρε κριτού δικαίου δυσώπησον πολλών όντων συγχώρησης χαίρε στολή των γυμνών παρρησίας χαίρε στοργή πάντα πόθων νικώσα χαίρε νύφε ξένον τόκον ιδόντες ξενών του κόσμου το νεις ουρανών μετα θένε δια τούτο γαρ ο υψηλός θεός επί γης εφάνη ταπεινός άνθρωπος βουλών ελκύσει προς το ύψος τους αυτό βόντας αλληλούια όλος είν εν της κάτω και τον άνω ου δόλο σπν ο απερίγραπτος λόγος συγκατάβασης γαρ θεϊκή ου μετάβασης δε τοπική γέγονε και τόκος εκ παρθένου θεολ πτω ακούσεις ταύτα χαίρε θεού
αχωρήτου χώρα χαίρε σεπτού μυστηρίου θύρα χαίρε τον απίστων αμφίβολων άκουσμα χαίρε τον πιστόν αναμφίβολο καύχημα χαίρε όχημα πανάγιον του επί των χερουβείμ χαίρε οίκημα πανάρισμα χαίρε η τανα ντία εις τα αυτό γαγος χαίρε η παρθενίαν και λοχία ζευγα χαίρε δι ελύθη παράβασις χαίρε διο συν ήχθη παράδεισος χαίρε η κλείς της χριστού βασιλείας χαίρε ελπίς αγαθών αιωνίων χαίρε νύμφη ανύμφευτε πάσα φύσις αγγέλων κατεπλάγη το μέγα της είς εν ανθρωπίνων απρόσιτον γάρος θεόν εθεώρησαν πν ημίν μεν συν διάγοντας ούτως αλληλούια ρήτορας πολφό ους ως ιχθείς αφών ορώμεν επί σι θεοτόκε απορούσε γαρ λέγειν το πώς και παρθένος
μένης και τεκίν ίσχυσαν δε το μυστήριον θαυμάζοντας πιστός βοώμεν χαίρε σοφίας θεού δοχείον χαίρε προνοίας αυτού ταμείον χαίρε φιλοσόφους ασφης δεικνύουν τεχνολόγους αλόγου ελέγχους χαίρε ότι αμορφη αν οι δυνο συ ζητηται ότι αμαράντων μύθων ποιητ χαίρε των αθηναίων τας πλοκάς διασπώντας αγίας πληρούσα χαίρε βυθού αγνοίας εξέλκωση πολλούς εν γνώση φωτίζου σα χαίρε ολκας των θεόν ων σωθήναι χαίρε λιμήν των του βίου πλωτήρες θέλων τον κόσμον ο τον όλον κοσμήτωρ προς τούτον αυτεπάγγελτος ήλθε και ποιμήν υπάρχον ως θεός δι ημάς εφάνη καθ ημάς άνθρωπος ο μίο γαρ το όμοιον καλέσας ως θεός ακούει αλληλούια τοίχο σι
τν παρθένων θεοτόκε παρθένε και πάντων των ει σέ προστρεχω ο γάρ του ουρανού και της γης κατασκεύασε ε ποιητής άχραντε ικής εν τη μήτρα και πάντα σι προς φωνήν διδάξας χαίρε η στήλη της παρθενίας χαίρε η πύλη της σωτηρίας χαίρε αρχηγέ νοητής αναπλάσεως χαίρε χορηγα θεϊκής αγαθότητος χαίρε σγαρα ν γέννησα τους συλληφθέντας αισχρός χαίρε συγαρ νου θέτη ας τους ληθενια η τον φθορα τον φρενών καταργούσαν η τον σπορέα της αγνείας τεκούσα χαίρε τάς ασπόρου νυμφεύεται καλο κουρο τρόφι παρθένων χαίρε ψυχώ νυμφοληπτου ος άπασι τάτε συν εκτείνετε σπεύδω το πλήθη των πολλών οικτιρμών σου εις αριθμους
γαρ τη ψάθα σαν προσφέρομεν σοι βασιλεύ άγιε ουδέν τελούμε άξιον ον δέκα μν τη βσιν αλληλούια φωτοδότης εν σκότη φανή ορώμεν την αγίαν παρθένων το χαράλ άπτου α φως οδηγεί προς νόση θεϊκή άπαντας αυγή το νουν φωτίζου α κραυγή δε τιμωμένου ταύτα χαίρε ακτής νοητού ηλίου χαίρε βολής του αδύτου φέγγου χαίρε αστραπή τας ψυχάς κατα λάμπου χαίρε ως βροντή τους εχθρούς πλήττουν πολύφωτο ανατέλλει φωτισμόν χαίρε ότι τον πολύριζος κολυμβήθρας ζωγραφούλα ε της αμαρτίας ανερούσα τον ρίπον χαίρε λουτρ εκ πλύνω συνείδησιν χαίρε κρατήρ κρηνών αγαλλίασιν χαίρε οσμή της χριστού ευωδίας χαίρε ζωή μυστικής ευωχίας χαίρε νύμφη
ανύμφευτε χάριν δουν εθελησαι των αρχαίων ο πάντων χρεολύσια αυτού προς τους αποδήμους της αυτού χάριτος και σχίσω χειρόγραφον ακούει παρα πάντων ούτως αλληλούια ψάλλοντες σου τον τόκον ανυμνούμεν σε πάντες ως έμψυχο ναών θεοτόκε εν τη σύ γαρι ή σας γαστρο ο συν έχων πάντα τη χειρί κύριος υγείαν εδώ ό εδίδαξε βάν σι πάντας χαίρε σκηνή του θεού και λόγου χαίρε αγία αγίων μείζον χαίρε κιβωτό ήσα το πνεύματι χαίρε θησαυρέ της ζωής α δαπάνη χαίρε τίμιον διάδημα βασιλέων ευσεβών χαίρε καύχημα σεβάσμιο ιερέων ευλαβών χαίρε της εκκλησίας ο ασάλευτος πύργος χαίρε της βασιλείας το απόρθητο τοίχο χαίρε
δις εγείρονται τρόπ χαίρε δις εχθρο καταπίπτουν χρως του αμού θεραπεία χαίρε ψυχής της αμή σωτηρία χαίρε νύμφη ανύμφευτε ω πανύμνητε μήτερ η τεκούσα τον πάντων αγίων αγιόν λόγων υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς ο πανύμνητε μήτερ ύ ντων αγίων αγιόν λόγον υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς ο πανύμνητε μήτερ η τεκούσα τον πάντων αγίων αγιόν λόγων υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς δεξαμένου την ήν προσφοράν από πάσης ρίσε συμφοράς άπαντας και της μελλούσης λύτρωσε κολάσεως του συμβωνης στρατηγό τα νικητήρια ως λυτρωθεί α τον δεινών ευχαριστήρια αναγράφω σι η πόλη σου θεοτόκε αλός έχουσα το κράτσα προς μάχην εκ παντων με κινδύνων
ελευθέρωσον ίνα κράζω σι χαίρε νύμφη ανύμφευτε την ωραιότητα της παρθενίας σου και το υπέρλαμπρο το της αγνοίας σου ο γαβριήλ κατά πλαγ εβόα σι θεοτόκε πίον σι εγκώμιον προς αγά επάξιος ω απορώ και εξίσταμαι διός προς ετά ην βοώ σι χαίρε οι και χαριτωμένοι θεοτόκε παρθένε χαίρε και χαριτωμένη μαρία ο κύριος μετά σου ευλογημένη σοι εν γυν εξο και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου ότι σωτήρα έτεκες τον ψυχών ημών θεοτόκε παρθένε χαίρε και χαριτωμένη μαρία ο κύριος μετά σου ευλογημένη σοι εν γυ εξο και ευλογημένος ο καρπός τη κλας σου ότι σωτήρα έτεκες των
ψυχών ημών θεοτόκε παρθένε χαίρε και χαριτωμένη μαρία ο κύριος μετά σου ευλογημένη σοι εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου ότι σωτήρα έτεκες των ψυχών ημών υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς υπεραγία θεοτόκε σώσον ημάς δόξα πατρί και υιώ και αγίο πνεύματι και νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων αμήν κύριε ελέησον κύριε ελέησον κύριε ελέησον διευχών των αγίων πατέρων ημών κύριε ιησού χριστέ ο θεός ελέησον και σώσον ημάς αμήν