İstanbul'un göz alıcı boğaz manzarasına bakan geniş camlı bir odada oturuyordum elimde ince bir kahve fincanı dışarıda süzülen teknelere göz gezdirirken derin bir iç çektim adım Leyla Dışarıdan bakıldığında hayatım kusursuz görünüyordu nişan taşındaki lüks dairemiz pahalı mücevherler boğazda akşam yemekleri insanlar bana hep hayranlıkla bakardı Belki de biraz kıskançlıkla Ama kimse benim Gerçekte kim olduğumu bilmiyordu bu kadar ihtişamın ortasında ruhum çırıl çıplak hissediyordu ev soğuktu yalnız değil ama soğuk eşim Kenan bana bakardı ama sanki içimden geçip gidiyordu onun ilgisi vardı ama Tutkusu yoktu gözlerinin arkasında hep bir mesafe dururdu Aslında biz bir süredir sadece bir formalite ydik
mutfağın mermer tezgahına yaslandım hayatımın kaçırdığım parçalarını düşünmek Bazen beni deli ediyordu bir cam fanusun içinde sıkışmış bir kadın gibiydim dışarıdan mükemmel ama boş Bazen düşünüyorum da evlilik Sadece böyle bir şey mi o gün sessizliğin içime işlediği bir anda bir karar verdim Belki evliliğimi değiştiremem ama kendimi değiştirebilirim dedim nişant taşındaki elit bir spor kulübüne yazıldım En azından bedenimi yeniden şekillendirebilirim ilk günümde oraya adım attığımda her şey tanıdıktı pahalı spor aletleri şık kadınlar ve kaslı erkekler ancak biri dikkatimi çekti Amir spor salonun un en yeni kişisel antrenörlerinden biriydi diğerleri gibi ukala bir tavrı yoktu sıcak kanlıydı ama
fazlasıyla farkındalık sahibiydi gözleri birini gördüğünde orada daha fazlasını okuyan bir adam gibiydi antrenman boyunca beni izlediğini fark ettim Ara sıra göz göze geldiğimizde hafifçe gülümsüyordu Emir diğerlerinden farklıydı benimle konuşurken sanki beni yeniden tanıyormuş gibi bakıyordu bu his içimde bir şeyleri kımıldatmadan ular antrenmanın sonunda yanıma gelip kibar bir şekilde konuştu ilk seansını nasıldı Leyla Hanım bir an duraksadım gözleri Benimkiler le buluştuğunda kalbimde hafif bir çarpıntı hissettim oldukça iyiydi dedim hafif bir gülümsemeyle salonun çıkışına doğru yürürken kafamda bin bir düşünce vardı Leyla ne yapıyorsun Bu sadece bir antrenör o kadar ama içten içe biliyordum ki bu daha
fazlasıydı burada bir duralım Eğer hikayenin devamını merak ediyorsanız beğenmeyi kanala abone olmayı ve paylaşmayı unutmayın her an hayatımızda fark yaratabilecek birisiyle karşılaşabiliriz Sizce Leyla'nın attığı bu küçük adım hayatında büyük bir değişikliğe yol açacak mı yorumlarda fikrinizi bizimle paylaşın Emir ile daha birçok antrenman yapacaktım ve bu sessiz bir oyunun başlangıcıydı Nişantaşı'ndaki o Elit Spor Kulübü benim için artık sadece bir antrenman alanı değil Kaçış noktası olmuştu emirle olan her seans içimdeki kıpırtı yı biraz daha için ellerini belime koydu parmakları hafifçe sırtıma bastığında içim ürperdi elini yavaşça çekti ama parmaklarının izi saatlerce tenimde kaldı şu anda mükemmel duruyorsunuz
Leyla Hanım dedi hafif bir sesle ona bakmak istedim ama yapamadım aynadaki yansımama göz attım ve orada Emir'in gözlerini yakaladım beni izliyordu ama hemen sonra bakışlarını kaçırdı sanki hiçbir şey olmamış gibi bu oyunun bir parçasıydı herkes kurallı biliyordu ama kimse bunları dile getirmiyordu o Antrenmandan sonra soyunma odasında sessizce kıyafetlerimi değiştirirken içimden geçenleri durduramadım bu his bu yanlış bir şey miydi yoksa sadece yıllardır hissetmediğim bir şeyin anısı mıydı ama bir şeyden emindim Emir'e olan ilgim Her geçen gün daha da büyüyordu bir hafta sonra bir akşam antrenmanından sonra Emir bana yaklaştı yüzünde her zamanki nazik ifade vardı ama
bu sefer gözlerinde farklı bir ş şey gördüm Leyla Hanım Dilerseniz kişisel bir seans yapabiliriz Böylece daha hızlı sonuç alırsınız dedi cümlesi basitti ama arkasında duran anlam koca bir dağ gibiydi Bir an tereddüt ettim Kenan aklımdan geçti onun ilgisizliği soğukluğu ve bana yıllardır göstermediği ilgi içimde bir şey hayır diye fısıldıyordu ama dudaklarımdan çıkan tek kelime şuydu Neden olmasın o anda her şey değişti o gece eve döndüğümde Kenan yine geç saate kadar çalışıyordu salonda televizyon sessizce açık kalmıştı kanepede Oturup kendi içimde boğulurken emirle olan o kısa an aklımdan çıkmıyordu bazen insan birine bakar ve içindeki boşluğu dolduracak
birini bulduğunu hisseder bu sadece bir antrenman seansı ydı ama odadaki hava farklıydı daha yoğundu daha doluydu sanki kelimeler olmadan konuşuyorduk ertesi gün kişisel seans için spor salonuna gittim her şey her zaman gibiydi ama aynı zamanda Hiçbir şey eskisi gibi değildi salon neredeyse bomboştu müzik yavaşça arkada çalıyordu Ben sade bir tayt ve toplanmış saçlarımla aynanın karşısına geçtim Emir yanımdaydı Onun varlığı bile havayı ağırlaştırıyor bugün esneme hareketlerine odaklanalım dedi hafifçe gülümseyerek her şey çok sıradan görünüyordu ama Emir'in elleri belime her dokunduğunda nefesim kesiliyordu bacaklarımı esnetmek için eğildiğimde parmakları iç bacağıma hafifçe kaydı bu rastgele bir hareket değildi
Bunu ikimiz de biliyorduk o anda her şey durdu Bir saniye belki iki Ama bu temasın bıraktığı is saatlerce tenimde kaldı Emir'in aynadaki bakışını yakaladım ve ikimiz de sessizce Birbirimize bir şey söyledik Ama kimse bir kelime bile etmedi bunu siz de hissedebildiği siz olsaydınız Leyla'nın yerinde ne yapardınız yorumlarda fikrinizi bizimle paylaşın o gün oradan ayrıldığımda Emir'in sesi hala kulaklarımda yankılanıyordu bu daha fazlasının başlangıcıydı her seans emirle aramızdaki sınırları Biraz daha bulanıklaştırıyor birlikte geçirdiğimiz saatlerde dokunuşlar daha uzun bakışlar daha derindi artık hiçbir şey masum değildi fakat kimse bir şey söylemiyordu o akşam antrenman sonrası Emir havluyu bana
uzattığında parmaklarımız kısa bir an birbirine dokun iyi çalıştınız Leyla Hanım dedi yumuşak bir sesle bu basit cümlede bile bir şeyler gizliydi gözlerinin derinliklerinde beni içine çeken bir dalga vardı Teşekkür ederim Emir ama teşekkürden fazlasını söylemek istedim sesim titredi soyunma odasına gitmek yerine salonda biraz daha kalıp esneme hareketleri yapmaya karar verdim salon neredeyse boştu Işıklar hafifçe loş laşmak düzenliyordu tam o anda adımlarını hissettim arkamda duruyordu aynada göz göze geldik yardım edeyim mi diye sordu alçak bir sesle başımla onayladım elleri belime hafifçe dokunduğunda tüm kaslarım gerildi Onun varlığı tenimde bir iz bırakıyordu esneyin rahatlayın Sesindeki Güven içimdeki
karmaşayı daha da büyüttü esneme hareketi sırasında eli hafifçe Bacağımın iç kısmına dokundu bu sefer kaçmadım İçimden bir şey kıpırdadı ama ben o kıpırtı direnmedim Bu bir hataydı ama aynı zamanda tamamen doğru bir şey gibi geliyordu o anda kapıdan çıkıp gitmek mümkündü Ama kalmayı seçtim o gece emirle ilk kez salonun dışına çıktık Beşiktaş'ta küçük bir otelin kapısından içeri girdik yolda kimseyle konuşmadık Sessizlik aramızdaki en güçlü dil olmuştu Emir Kapıyı açtığında göz göze geldik ilk adımı kim atacaktı bunu düşünmeye fırsat kalmadan Kendimi onun kollarında buldum dudakları tenime hafifçe dokunduğunda yıllardır aradığım bir parçayı bulmuş gibi hissettim sabah
odayı sessizce terk ettim Kenan henüz uyanmamıştık gözleri sessiz bir merakla doluydu bugün sporda mıydın diye sordu kaşığımı masaya koydum Evet uzun sürdü biraz Kenan'ın Bakışlarında Bir kıvılcım yakaladım ama hiçbir şey söylemedi O da sessiz kalmayı tercih etti geceleri yan yana uyuduğumuzda bile aramızdaki mesafe Gün geçtikçe büyüyordu Kenan bunu hissetmiyor olamazdı ama o da ben de susmayı seçtik emirle otelde buluşmalarımız devam etti her defasında bir sınırı daha aşıyor bir adım daha geri dönülmez bir yola giriyordum ama Kenan gözlerinde büyüyen şüpheyi görmemek mümkün değildi bir akşam emirle spor salonunda geçirdiğimiz bir anın ardından soyunma odasına geçmeden önce
Kenan'dan bir mesaj aldım neredesin O iki kelime içimi dondurdu soyunma odasında Aynaya Baktım Bu oyun sonsuza kadar süremez ama yine de devam ettim çünkü emirle geçirdiğim her dakika hayatta olduğumu hissettiriyordu ne kadar saklamaya çalışsam da Kenan'ın Gerçeği fark etmesi an meselesiydi her şey o akşam değişti spor salonundan döndüğümde Kenan beni salonda bekliyordu alışılmadık Bir şekilde sessizdi elinde bir dosya vardı Leyla otur dedi sesi soğuktu ama sakinliğin ardında bir şeyler saklıydı kalbim hızla çarpmaya başladı yavaşça koltuğa oturdum ve bakışlarımı kaçırdım Kenan dosyayı masaya koydu ve kapağını açtı içinden birkaç fotoğraf çıkardı ilkini bana doğru kaydırdı fotoğrafta
ben vardım Beşiktaş'ta bir bir otelin kapısında emirle yan yanaydık farklı açılardan çekilmiş fotoğraflar hepsi özenle seçilmiş ve sessizce masaya dizildi bunu Ne kadar süredir yapıyorsun diye sordu gözlerini benden ayırmadan cevap veremedim Boğazım düğümlendi kelimeler içimde çırpınıyordu Ama dışarı çıkamıyordu Kenan derin bir nefes aldı ve sandalyesinde geriye yaslandı düşündüğün kadar aptal değilim Leyla seni izliyordum ama şunu bilmeni istiyorum Bu oyun bugün bitiyor Kenan Sözümü kesme Ellerimi avuçlarımda sıkarken onun gözlerine baktım Emir'in yüzü gözlerimin önüne geldi Kenan bir şey yapmazdı değil mi Onunla görüşmeye devam edersen Emiri yok ederim kariyerini itibarını onu yerle bir Ederim Kenan gözlerini
kısıp Bana dik dik baktı bu tehditten şüphem yoktu O her zaman sessiz ama etkili bir adam olmuştu Emir onun karşısında duramazdı o anda bir seçim yapmam gerektiğini biliyordum o gece Emir'e son kez mesaj attım buluşmamız lazım Kadıköy'de sessiz bir kafede buluştuk onu görünce kalbim hızlandı gözlerinde neler olduğunu anlayan bir ifade vardı yanıma oturduğunda uzun süre konuşmadık Kenan her şeyi biliyor dedim sonunda Emir başını yavaşça salladı bunu tahmin etmiştim ona dönüp baktım Bu Belki de son kezdi İçimde fırtınalar kopuyordu ama Kenan'ın tehdidi kulaklarımda yankılanıyordu Emir Bu böyle devam edemez onun gücü seni bitirir o an Emir'in
gözleri ağırlaştı Sen ne yapmayı düşünüyorsun derin bir nefes aldım ve gözlerimi yere indirdim gitmeliyim bu ikimiz için de en iyisi Emir'in eli hafifçe elime dokundu o Dokunuş her şeyi söylemeye yetiyordu o akşam eve döndüğümde Kenan beni kapıda karşıladı bitirdin mi diye sordu başımı eğip hafifçe onayladım ertesi günem spor salonundan kovulduğunu duydum onunla ilgili dedikodular hızla yayıldı Birkaç müşteri de onu terk etti bunun Kenan'ın işi olduğunu biliyordum günlerce pişmanlıkla boğuştum her sabah uyandığımda Emir'in dokunuşlarını hatırlıyordum fakat Kenan Her zamanki gibi hayatına devam etti sanki hiçbir şey olmamış gibi ama ben eski Leyla değildim bir sabah aynaya
baktığımda Yüzümdeki değişimi fark ettim Artık bir kafeste yaşayamayacak kadar özgürdüm o gece çantamı topladım Kenan çalışma odasındaymışım sessizce kapıya yöneldim kinin s Mar arkamdan gelmedi son bir kez kapıdan çıktığımda boğazın serin havası Yüzüme vurdu Bu benim yeni başlangıcımı Kadıköy'de küçük bir spor salonu açtık Emir ve ben mütevazı ama mutluyduk büyük paralar yoktu ama içimdeki boşluk dolmuştu Kenan bazen haber gönderirdi malların paylaşımı ve evrak Ama hiçbir şeyin anlamı kalmamıştı bir akşam Salonu kapatırken cam Kapıdan dışarı baktım İstanbul'un ışıkları parlıyordu aynada kendi yansımama baktığımda Orada özgür bir kadın gördüm Bu hikaye size Tanıdık geldi mi hayatta bazı
kapılar kapanırken yenileri açılır Sizce Leyla'nın seçimi doğru muydu yorumlarda düşüncelerinizi bizimle paylaşın e
