Czy możecie uwierzyć, że historia sprzed niemal dwóch wieków, zapomniana przez wielu, dziś powraca z przerażającą siłą? Objawienia maryjne, które kiedyś poruszyły serca ludzi na całym świecie, teraz zdają się krzyczeć do nas jeszcze głośniej. Czy to możliwe, że łzy Matki Bożej są znakiem, którego nie możemy już dłużej ignorować?
Dziś zabieram was w podróż do La Salette, małej miejscowości we Francji, gdzie w 1846 roku wydarzyło się coś niezwykłego. Objawienie, które zmieniło życie dwóch młodych pasterzy, stało się przesłaniem dla całej ludzkości. Teraz ta historia ożywa na nowo.
Zaczęło się od łez łez, które płynęły po policzkach Matki Bożej w jej figuralnym wyobrażeniu. Te same łzy, które w tamtych czasach były ostrzeżeniem, dzisiaj stają się wezwaniem do działania. Co oznaczają te łzy?
Jakie przesłanie kryje się za tajemnicami objawień? Przygotujcie się, bo to, o czym zaraz usłyszycie, może zmienić wasze spojrzenie na świat i wasze życie. Zapraszam was, abyście razem ze mną zgłębili te tajemnice.
To nie jest tylko historia sprzed wieków, to jest wiadomość dla nas. Tu i teraz. Pamiętajcie, aby napisać w komentarzu "Wiara czyni cuda", kliknijcie "Lubię to" i udostępnijcie film swoim znajomym.
Teraz idziemy dalej. W 1846 roku w małej francuskiej wiosce La Salette dwoje młodych pasterzy, Melania i Maxim, doświadczyło czegoś, co zmieniło nie tylko ich życie, ale także zapisało się na kartach duchowej historii świata. W spokojny, zwyczajny dzień Matka Boża objawiła się im, zjawiając się w blasku, który trudno opisać ludzkimi słowami.
Jej twarz była pełna smutku, a z oczu płynęły łzy. Łzy, które poruszyły serca dzieci i które, jak się okazało, miały głęboki sens. Maryja przekazała im dwa przesłania.
Pierwsze, skierowane do Maksymiliana, pozostało owiane tajemnicą, nigdy nie ujawnione ani przez pasterza, ani przez kościół. Drgie, przekazane Melanii, stało się znane jako tajemnica Matki Bożej z La Salette. To prorocze przesłanie było niczym rozdzielone na 33 części ostrzeżenie, pełne bólu, ale też troski.
Matka Boża ukazała, co czeka ludzkość, jeśli nie powróci na drogę wiary. Jej wezwanie było jednoznaczne – wróćcie się, zanim nadejdą konsekwencje duchowego upadku. Te łzy, które widzieli Melania i Maksym, nie były tylko wyrazem smutku, ale także ogromnej miłości i troski Matki, która pragnie ochronić swoje dzieci przed niebezpieczeństwem.
Przesłanie Maryi nie było pełne grozy, ale nadziei, nadziei, że ludzie usłyszą jej głos i wrócą do Boga. To wezwanie nie dotyczyło tylko tamtych czasów, ale brzmi dla nas równie wyraźnie dziś. Czas na nawrócenie nigdy się nie kończy, ale im dłużej zwlekamy, tym trudniej wrócić na właściwą drogę.
Kilka dni temu, 8 grudnia, w dzień niepokalanego poczęcia Najświętszej Maryi Panny, wydarzyło się coś, co wstrząsnęło zarówno wiernymi, jak i sceptykami na całym świecie. Figura Matki Bożej z La Salette we Francji zaczęła płakać. Te łzy, tak jak niemal 200 lat temu, stały się znakiem, którego znaczenia nie możemy zignorować.
To nie jest przypadek, że to właśnie ta figura, symbol tamtego objawienia znowu przemówiła do nas w sposób tak poruszający. Łzy te przypominają nam o tamtych wydarzeniach z 1846 roku, gdy Maryja ukazała się dwojgu pasterzom, płacząc nad losem ludzkości, która oddala się od Boga. Ale co oznaczają te łzy dzisiaj?
Dlaczego Matka Boża płacze ponownie? To ostrzeżenie, wyraz matczynej troski, ale i głęboko przejmującego bólu. Łzy te mówią, że kielich cierpienia się przelewa, że oddalenie ludzkości od Boga osiąga punkt krytyczny.
Maryja przypomina nam, że czas na nawrócenie jest teraz. Płacząca figura to nie tylko symbol, to wezwanie do refleksji i działania. Maryja pokazuje, że jej troska o świat nie ustała, ale jej cierpliwość jest wystawiana na próbę.
Te łzy jak wtedy są zarówno ostrzeżeniem, jak i nadzieją, że jeszcze mamy szansę zmienić kierunek, zanim nadejdą konsekwencje. W obliczu tego niezwykłego wydarzenia warto zadać sobie pytanie. Czy potrafimy odpowiedzieć na jej wezwanie?
Czy jeszcze jest w nas wola, by wrócić do Boga? Ojciec Michel-Rodrigue to kanadyjski kapłan, znany ze swoich proroczych wizji, które od lat poruszają i przestrzegają wiernych na całym świecie. Jego misja jest jasna - przygotować ludzi na czasy ostateczne, o których mówiły liczne objawienia maryjne i biblijne proroczwa.
Ojciec Michel jest założycielem apostolskiego bractwa św. Benedykta Józefa Labre i oddaje swoje życie służbie, by wskazywać drogę modlitwy, nawrócenia i duchowego schronienia. W swoich wizjach ojciec Michel ujrzał sceny, które mogą napawać lękiem, ale są również wezwaniem do duchowej mobilizacji.
W jednej z wizji zobaczył czarnego jeśćca, który symbolizował głód. Usłyszał wtedy słowa "Będziecie mieli pieniądze, ale nie będziecie mieli chleba". To prorocze przesłanie dotyczy globalnego kryzysu ekonomicznego, który ma nadejść.
Świat, jak mówi ojciec Michel, zostanie postawiony w sytuacji, gdzie pieniądze przestaną mieć wartość, a podstawowe zasoby, jak żywność, staną się niedostępne. Ten chaos społeczny, wywołany przez brak dóbr, stanie się iskrą dla czegoś jeszcze gorszego. Ojciec Michel ostrzega również przed globalnym konfliktem, który ma być zapoczątkowany przez Francję.
W jednej z jego wizji Matka Boża objawiła mu, że to właśnie Francja, kraj niegdyś nazywany pierworodnym synem Kościoła, stanie się epi-centrum wielkiego niebezpieczeństwa. Francja, która przez wieki była symbolem wiary chrześcijańskiej, obecnie oddaliła się od swoich duchowych korzeni. Dług ojca Michela to oddalenie sprowadzi na kraj ogromne cierpienie, które wpłynie na cały świat.
Jednym z najpotężniejszych objawień ojca Michela jest prorodztwo o ostrzeżeniu, niezwykłym wydarzeniu, które ma poruszyć całą ludzkość. W czasie tego wydarzenia słońce, księżyc i gwiazdy przestaną świecić, a świat pogrąży się w całkowitej ciemności. Na niebie pojawi się znak Chrystusa, symbol miłości i miłosierdzia.
Każdy człowiek na ziemi ujrzy swoją duszę w świetle Bożym, widząc zarówno swoje dobre, jak i złe uczynki. Ta iluminacja sumień będzie wyjątkowym momentem, kiedy nikt nie będzie mógł zaprzeczyć istnieniu Boga. Po tym wydarzeniu ludzkość dostanie 6,5 tygodnia na nawrócenie, wolne od wpływu złego ducha.
Będzie to czas łaski i wyboru drogi, zanim wróci duchowy chaos. Wizja ojca Michela kończy się obrazem znaku Chrystusa na niebie jako ostatniego wezwania do nawrócenia. Te prorodztwa, choć przerażające, nie są jedynie ostrzeżeniem.
Są wezwaniem do refleksji, przygotowania duchowego i wzmocnienia wiary. Ojciec Michel przypomina, że modlitwa ma moc zmieniać bieg wydarzeń, a wezwanie Matki Bożej jest dowodem, że nie jesteśmy sami w tych trudnych czasach. Francja, przez wieki nazywana pierworodnym synem Kościoła, odegrała niezwykle ważną rolę w historii chrześcijaństwa.
To właśnie królowie Francji, poświęcając swoje panowanie Bogu, zobowiązywali się rządzić w zgodzie z wartościami chrześcijańskimi. Francja była nie tylko ostoją wiary, ale także wzorem duchowości dla innych narodów, symbolem światła, które miało prowadzić ludzkość ku Bogu. Jednak wraz z biegiem historii ten duchowy fundament zaczął się kruszyć.
Rewolucja francuska, wzrost idei materialistycznych i odrzucenie religijnych wartości stopniowo odciągały Francję od jej chrześcijańskiego dziedzictwa. Kraj, który kiedyś uosabiał wierność Bogu, stał się miejscem, gdzie wiara została zepchnięta na margines, a duchowość zastąpiły wartości świeckie. Dlatego Francja jest tak kluczowym elementem prorodztw.
To, co dzieje się z nią, jest jak zwierciadło, w którym odbija się stan całego świata. Upadek duchowy Francji nie jest jedynie historią jednego narodu, ale symbolem tego, co dzieje się globalnie. Współczesny świat, podobnie jak Francja, odchodzi od wiary, wybierając materializm, podziały i duchową obojętność.
Maryja płakała w La Salette w 1846 roku właśnie dlatego, że widziała, jak Francja, a wraz z nią świat, odwraca się od Boga. Te łzy były ostrzeżeniem, które miało zatrzymać ludzkość na drodze do duchowego upadku. Jednak te same łzy pojawiają się teraz w figurze Matki Bożej, przypominając nam, że sytuacja staje się coraz bardziej krytyczna.
Francja, jako dawna latarnia wiary, która świeciła najjaśniej, teraz stoi na krawędzi zapomnienia Boga. Jej los ma być ostrzeżeniem dla innych narodów, w tym także dla nas. To przypomnienie, że każdy, kto oddala się od swoich duchowych korzeni, wcześniej czy później, staje przed konsekwencjami.
Dzisiaj patrząc na Francję, musimy zapytać siebie, czy nie idziemy tą samą drogą, czy nie powtarzamy tych samych błędów? To czas, by zatrzymać się i wybrać wierność Bogu, zanim będzie za późno. Polska od wieków jest postrzegana jako naród szczególnie wierny Bogu.
Nasza historia wiary i oddania jest głęboko zakorzeniona w sercach Polaków, a symbolem tego dziedzictwa jest chociażby koronka do miłosierdzia Bożego, niezwykły dar, który Bóg przekazał światu za pośrednictwem świętej Faustyny Kowalskiej. To właśnie dzięki temu przesłaniu Polska stała się krajem nadziei i modlitwy, ostoją, w której wiara katolicka była nie tylko tradycją, ale także fundamentem życia. Święta Faustyna w swoich objawieniach mówiła o wielkim Bożym miłosierdziu, które ma moc przemieniać serca i ocalać narody.
Jednak te same przesłania zawierały również ostrzeżenia. Jeśli ludzie odwrócą się od Boga, świat doświadczy ciężkich prób. Polska, choć nazywana narodem wiernym, nie jest zwolniona z tego wezwania.
Matka Boża w swoich objawieniach przypominała, że każda społeczność musi być czujna, aby nie zgubić swojej drogi. I tutaj pojawia się pytanie, które każdy z nas musi sobie zadać. Czy Polska, podobnie jak Francja, nie oddala się od swoich duchowych korzeni?
Czy nasza pobożność nie staje się jedynie zewnętrzną tradycją, a wartości, które przez wieki były naszym fundamentem, nie są zacierane przez wzrost materializmu i duchowej obojętności? Polska, która była przykładem wiary dla świata, musi teraz zadać sobie pytanie, czy jesteśmy wierni naszemu powołaniu? W obliczu wydarzeń, które dzieją się na świecie, nasze serca muszą pozostać otwarte na Boga.
To jest moment refleksji nad stanem naszego narodu. Czy jesteśmy gotowi odpowiedzieć na wezwanie Matki Bożej? Czy potrafimy wrócić do naszych korzeni wiary i wypełnić misję, którą Bóg nam powierzył?
Polska wciąż ma czas, by dać przykład światu, ale to od nas zależy, czy podejmiemy to wyzwanie. Niech to wezwanie stanie się dla każdego z nas inspiracją do modlitwy, nawrócenia i odnowy wiary w naszych rodzinach i wspólnotach. Matka Boża, tak jak każda kochająca matka, pragnie chronić swoje dzieci przed nadchodzącym złem.
Jej łzy, które widzimy zarówno w objawieniach, jak i na płaczących figurach są dowodem jej głębokiej troski o nas. To nie tylko wyraz bólu, ale przede wszystkim wezwanie, które ma nas zmotywować do działania, do nawrócenia, do modlitwy. W objawieniach zarówno tych w La Salette, jak i w przesłaniach ojca Michelle'a Rodrigue, Matka Boża wskazuje, że nasze domy mogą stać się duchowymi schronieniami.
To miejsca, w których modlitwa, wiara i oddanie Bogu mogą być tarczą ochronną w trudnych czasach. Tworzenie takiego schronienia nie wymaga wielkich działań. Wystarczy modlitwa i obecność Boga w sercu każdej rodziny.
To tutaj, w domowym zaciszu, możemy odnaleźć spokój i duchową siłę, by stawić czoła nadchodzącym wyzwaniom. Jednym z najpotężniejszych narzędzi duchowej ochrony, które mamy w swoich rękach, jest koronka do miłosierdzia Bożego. Ta prosta, ale głęboka modlitwa, przekazana przez Świętą Faustynę Kowalską, ma moc zmieniać bieg wydarzeń.
Wiele razy słyszeliśmy o cudach, które działy się dzięki tej modlitwie od ochrony przed katastrofami, po głębokie przemiany serc ludzi, którzy ją odmawiali. To przypomina nam, że modlitwa jest nie tylko aktem wiary, ale też źródłem siły w obliczu chaosu. Matka Boża obiecuje, że modlitwa ma moc zmieniać losy świata.
Jeśli nasze domy staną się miejscami modlitwy, jeśli nasze rodziny będą trwać w wierze, możemy przetrwać nawet najtrudniejsze czasy. To jest przesłanie nadziei. Nie jesteśmy sami.
Bóg i Maryja są z nami, ale to od nas zależy, czy przyjmiemy ich pomoc. W obliczu zbliżających się wydarzeń jedyną pewną ochroną jest wiara. Niech nasze domy będą światłem, a nasze modlitwy siłą, która zatrzyma wszelkie zło.
Łzy Matki Bożej, które pojawiły się w La Salette w 1846 roku i które dziś znów widzimy na jej płaczącej figurze, są czymś więcej niż wyrazem smutku. Są ostatnim matczynym ostrzeżeniem. Maryja pokazuje, że ludzkość zbliża się do granicy, za którą czekają konsekwencje oddalenia od Boga.
Te łzy przypominają, że Bóg jest cierpliwy i miłosierny, ale ta cierpliwość nie może trwać wiecznie, jeśli wciąż ignorujemy Jego wezwania. To ostrzeżenie jest jednocześnie pełne nadziei. Matka Boża nie zostawia nas samych.
Przypomina, że jeszcze mamy czas, by się nawrócić, by powrócić do Boga, zanim nadejdą czasy, których tak bardzo się obawiamy. Jej wezwanie do nawrócenia jest szansą, której nie możemy zmarnować. Każda modlitwa, każdy akt wiary i pokory ma znaczenie.
To nasza decyzja, czy odwrócimy się od zła i wybierzemy drogę prowadzącą do zbawienia. Wiara i modlitwa to nie tylko duchowe narzędzia, to nasza siła w obliczu trudności. Maryja wskazuje, że przez modlitwę możemy złagodzić nawet najcięższe próby.
To dzięki modlitwie możemy odzyskać pokój w sercu, mimo chaosu, który nas otacza. Wiara natomiast pozwala nam zaufać Bożym planom, nawet wtedy, gdy nie widzimy jeszcze rozwiązania. To wezwanie do nawrócenia jest dla każdego z nas.
Nie ma znaczenia ile razy w życiu zbłądziliśmy, liczy się, czy teraz jesteśmy gotowi wrócić. Matka Boża czeka na nas z otwartymi ramionami, gotowa wstawić się za nami u swojego Syna. Jej łzy są znakiem, że czas jest bliski, ale to jeszcze nie koniec.
To początek drogi powrotu, jeśli tylko odpowiemy na jej wezwanie. Niech wiara, modlitwa i pokora staną się naszą codziennością, bo właśnie w nich znajdziemy siłę, by przezwyciężyć wszystko, co przed nami. Matka Boża nie przestaje wstawiać się za nami, nawet gdy świat zdaje się odwracać od Boga.
Jej miłość i troska są niezmienne, ale odpowiedź na jej wezwanie zależy już tylko od nas. To od naszej wiary, modlitwy i nawrócenia zależy, czy te łzy przekształcą się w radość ocalenia, czy pozostaną smutnym ostrzeżeniem, którego nie usłuchaliśmy. Dziś chcę was prosić, nie pozostańmy obojętni na to, co Matka Boża chce nam przekazać.
Podzielcie się swoimi przemyśleniami w komentarzach, opowiedzcie o tym przesłaniu swoim bliskim i znajomym. To nie jest zwykła historia, to wezwanie, które może zmienić nasze życie, naszą rodzinę, nasz naród. Pomóżcie, by to przesłanie dotarło jak najdalej.
Zakończmy ten czas refleksji modlitwą, która jednoczy nas wszystkich w wierze i nadziei. O Matko, módl się za nami, twoje łzy obaliły piekielne imperium. Wierzymy.
Prowadź nas, wskazuj drogę i bądź przy nas w chwilach próby. Nie pozwól, byśmy odwrócili się od Boga, ale daj nam siłę trwać w wierze, miłości i nadziei. Niech każdy z nas odpowie na to wezwanie sercem i czynem.
Bóg i Maryja są z nami, musimy tylko otworzyć się na ich łaskę. Drdzy słuchacze, jeśli podobał wam się dzisiejszy odcinek, proszę kliknijcie łapkę w górę. To dla nas wielkie wsparcie.
Jeśli chcielibyście podzielić się swoją opinią lub refleksją na temat poruszonej tematyki, koniecznie zostawcie komentarz pod filmem. Zauważyliśmy, że zdecydowana większość z was, którzy nas oglądają, jeszcze nie subskrybuje naszego kanału. Jeśli chcecie wspierać nas dalej i nie przegapić żadnego nowego odcinka, koniecznie kliknijcie przycisk subskrybuj oraz dzwoneczek obok, aby być na bieżąco z naszymi najnowszymi publikacjami.
Dziękujemy za wsparcie.
