hayatım hep aynı düzende geçmişti Sabah işe gider Akşam eve gelir Zeliha'nın hazırladığı sofrada yemeğimizi yer Televizyon karşısında birkaç saat oturup yatardık evleneli 35 yıl olmuştu çocuklarımız büyümüş kendi hayatlarını kurmuşlardı evin sessizliği zamanla benim içime bir boşluk gibi çökmüştü bir zamanlar gençtik tutkuluyum hayallerimiz vardı Şimdi ise bu rutin içinde kaybolmuştur Zeliha ile birbirimize duyduğumuz sevgi hala oradaydı ama Tutku o uzun zaman önce çekip gitmişti bir gün şehrin merkezine daha yakın daha modern bir apartman dairesine taşınmaya karar verdik Zeliha bu değişiklikten memnundu eski mahalleden kurtulmak ona da iyi gelecekti yeni apartmanımız sessizdi ama diğer Dairelerde yaşayanların enerjisi
farklıydı birkaç hafta içinde komşularla Tanıştık işte o zaman Ayça'yı gördüm Ayça 24 yaşında kıpır kıpır bir genç kadın herkese Gülümser sıcak bir enerjiyle konuşurdu İlk tanıştığımızda onun gözlerindeki canlılık beni etkiledi uzun zamandır böyle biriyle karşılaşmamıştım Zeliha Ayça'yı hemen sevmişti onun tatlı dilli ve neşeli biri olduğunu düşünüyordu Ben ise daha farklı hissediyordum bana biraz daha fazla bakıyor Arada sırada hafif bir gülümsemeyle gözlerini kaçırıyordu bu tavırlarını hemen yanlış anlamış olabilirdim ama yine de içimde garip bir kıpırtı hissettim Zeliha genellikle apartmanda sosyalleşirken Ben daha çok evde kalıyordum Ama bir gün Ayça kapımı çalıp elinde bir tabak börekle geldiğinde
işler değişti komşul ol Mehmet Bey dedi gülümseyerek ikramı için teşekkür ettim tabii ki nazikçe davrandım ama bu ziyareti içimde bir heyecanla karşıladım Ayça'nın sohbeti rahattı doğal bir şekilde hayatından bahsediyordu Ben burada yalnız yaşıyorum Hayat bazen zor oluyor ama alışıyorum dedi içimde bir şey Onun bu Yalnızlığını paylaşmak istedi bu hisleri hemen bastırmaya çalıştım ama kafamın bir köşesinde ayın ilgisi olabileceğini düşündüm bir yandan bu ihtimal beni heyecanlandırır Ken Diğer yandan yanlış bir adım atmanın sonuçlarını düşünüyordum zamanla Ayça ile daha fazla karşılaşmaya başladık apartman girişinde Market yolunda Hatta bazen balkondan karşılıklı selamlaşırken içimde garip bir huzursuzluk vardı bu
kadar genç ve güzel bir kadın neden bana özel bir ilgi gösteriyor gibi hissediyordum kendi kendime bunun sadece onun doğal tavrı olduğunu söylüyordum Ama diğer yandan bu İlgiye ihtiyacım vardı Bir gün Zeliha köye arkadaşlarını ziyaret etmek için birkaç günlüğüne köye gitti evde yalnız kalmak başta güzel bir fırsat gibi görünse de Sessizlik Yine içime çökmüştü akşamüstü kapı zili çaldığında beklenmedik bir ziyaretçinin Ayça olduğunu gördüm elinde bir kutu tatlıyla birlikte çay iç diye düşündüm dedi O an hayatımın farklı bir yola sapmaya başladığını hissettim o gün Ayça'nın içeri girmesiyle evdeki Sessizlik yerini başka bir havaya bırakmıştı bir yandan rahat
bir şekilde oturup çay içiyor bir yandan da sohbet ediyorduk Ayça hayatını anlatırken araya serpiştirin küçük esprilerle Beni güldürüyor uzun zamandır hissetmediğim bir neşeyi içime dolduruyordu onun yanında kendimi genç enerjik ve önemli hissediyordum bu his yıllardır Monotonluk içinde kaybettiğim bir parçamı bana geri veriyordu Mehmet Bey size bir şey soracağım dedi Ayça gözlerimin içine bakarak hiç gençliğinizi özlediğiniz oluyor mu soru bir anda beni hazırlıksız yakalamıştı gözlerimi bir süre masa üzerindeki çay bardağına diktim gençlik insan gençken kıymetini bilmiyor ama Zaman geçtikçe Keşke şunu da yapsaydım dediğin şeyler oluyor Tabii Ayça gülümsedi Size bakınca hala genç bir ruhunuz olduğunu
hissediyorum Bence o günleriniz çok da bir şey kaybetmemiş siniz o an içimde bir kıvılcım çaktı Sanki yıllardır bastırılmış bir özgüven Ayça'nın bu sözleriyle gün yüzüne çıkıyordu Ayça'nın bu ilgisi Beni rahatlatıyor adeta içimdeki genç uyandırıyordu Ama bu hisler aynı zamanda beni Tedirgin ediyordu yanlış bir adım atmanın korkusu ile bu heyecanı hissetme arzusu arasında sıkışmıştım akşam saatleri yaklaştığında Ayça gitmek için kalktı kapıya kadar eşlik ederken İyi ki geldiniz Yalnızlığımı paylaştınız dedim Ayça döndü hafif bir tebessümle her zaman çaya beklerim Mehmet Bey dedi ve merdiven den hafifçe uzaklaştı o günün ardından onun davetini gerçekten düşünüp düşünmediğini kendime defalarca
sordum Aradan birkaç hafta geçti Ayça la apartman içinde daha sık karşılaşır olmuştuk onunla sohbet etmek hayatımın monotonluğun bir renk katıyordu Zeliha'nın yanında olduğumuzda Ayça tamamen sıradan bir komşu gibi davranıyor ama yalnız olduğumuzda daha sıcak Daha yakın bir tavır sergiliyor bu davranışlarının beni etkilediğini anlamış gibiydi bir akşam balkonumda oturmuş çayımı yudumlarken karşı dairenin ışığının yanıp söndüğünü fark ettim camdan bakınca Ayça'nın balkonuna çıktığını gördüm hafif bir el salladı o an içimdeki çekingenliği bastırarak bir çay içmeye ne dersiniz diye seslendim ayın yüzünde tanıdık bir gülümseme belirdi Hemen geliyorum dedi kap aldığında kalbimin hızla çarptığını fark ettim içeri girdiğinde
üzerindeki ince beyaz bluz adeta zarif bir sadelikle dikkat çekiyordu çaylarımızı doldurup oturduğumuzda konuşmalarımız daha derinleşmeyen benim içimde ona yardım etme onu anlama isteği doğuyordu Mehmet Bey Bazen düşünüyorum da insanın yanında kendisini biri olması ne kadar önemli dedi Gözlerimin içine baktığında o an kalbimde bir boşluğun doldurulduğunu hissettim o gece sohbet uzadıkça Ayça'nın bana doğru hafifçe yaklaştığını fark ettim Sesindeki yumuşaklık gözlerindeki sıcaklık yıllardır hissetmediğim bir yakınlığı hissettiriyordu Ama bu yakınlık beni hem mutlu ediyor hem de korkutuyordu yanl bir şey yapman lığı ile bu hislerin tadını çıkarmanın cazibesi arasında balı geç oldu dedi Ayça saate bakarak rahatsız ettiysem
kusura bakmayın Ne demek hiç rahatsız etmediniz aksine çok iyi geldi dedim Ayça çıkarken hafifçe koluma dokundu o zaman Başka bir gün yine çay içeriz dedi ve kapıdan ayrıldı O geceyi düşündüğümde kendime olan güvenimin geri geldiğini hissettim demek Hala bir şeyler diye düşündüm ama bu düşüncenin altında yatan sorumluluk ve korku zihnimin bir köşesinde beni rahatsız ediyordu Belki de bir uçurumun kenarındaydım ama o uçuruma doğru adım atmaktan da kendimi alık koyamıyorsun dokunuşu o gece zihnimin en karanlık köşelerine kadar yayıldı Onu düşündükçe kalbimde bir kıpırtı aynı anda da bir suçluluk hissi beliriyor yıllardır hissetmediğim bir canlılık Ayça'nın varlığıyla
hayatıma geri dönmüştü Ama bu his Sanki hayatımın temellerine bir dinamiti yerleştirip bekletiyorsun ama her karşılaşmamızda her gülümsemesinde bunun masum bir dostluktan fazlası olduğunu anlıyordum Bir gün Zeliha kızımızın yanına gidip birkaç günlüğüne torununu görmek için şehir dışına çıkacağını söyledi evde yalnız kalacak olmamın beni rahatsız etmesi gerekirken Bunun yerine bir heyecan hissettim Ayça la yalnız kalma ihtimali içimde tarifsiz bir merak ve endişe yaratıyordu bu düşüncelerle kendimden utanıyordum Ama yine de bu ihtimal beni çekiyordu Zeliha'nın ayrılmasından sonraki akşam Balkonda oturmuş çayımı yudumluyor gün boyunca sürekli Ayça'nın karşıma çıkmasını ummuş Ama hiçbir hareketlilik görememiştim derken kapı zili çaldı kalbim
hızla atmaya başladı kapıyı açtığımda Ayça'nın elinde iki tabak yemek vardı Akşam yemeğini yalnız yiyemezsiniz diye düşündüm dedi gülümseyerek içeri davet ettim ama ne diyeceğimi bilmiyordum Ayça mutfakta tabakları masaya yerleştirirken Ben kendi kendime sürekli aynı soruyu soruyordum Bu gerçekten bir tesadüf mü yoksa o da mı aynı şeyleri hissediyor yemek boyunca sohbet ettik her zamankinden daha farklı bir sıcaklık vardı aramızda onun gözlerindeki Işık Sesindeki yumuşaklık beni etkisi altına alıyordu yemeğin ardından bir çay daha içer miyiz diye sordu çay yaparken mutfağın dar alanında yan yana geldiğimizde omuzlarımız hafife Birbir değdi o küçücük temas bile içimde bir fırtına kopmasına
yetmişti salona geçip oturduğumuzda Ayça sessizce size bir şey itiraf edeceğim dedi Sesindeki ciddiyet beni hem heyecanlandırdı hem de Tedirgin etti Ben sizinle konuşmayı çok seviyorum Mehmet Bey dedi sanki beni gerçekten anlayan birine rastlamış gibiyim bu sözler beni hem mutlu etmiş hem de büyük bir sorumluluk altına sokmuştu Ayça'nın bu ilgisi uzun zamandır unuttuğum bir güveni ve hayatta kalmış bir gençlik duygusunu yeniden ateşliyim şunu söyledim belki de hala eski günlerimdesin yerini Sessizlik aldı o sessizlikte bir adım attı geri dönülemeyecek bir adımdı bu o an hayatımda uzun zamandır eksik olan şeyin ne olduğunu anlamıştım Tutku Ama bu tutkunun
bedelini henüz düşünmüyordum Ayça'nın pürüzsüz teni adeta beni gençlik yıllarıma götürmüştü onun yanında yeniden yerime dönmüş geçmişimi ardımda bırakmış gibiydim o üstümdeki ölü Toprak kalkmış enerjim yerine gelmişti Ayça bile bu performansı beklemiyor olacak ki beklediğimden çok çok daha iyi çıktın durmak bilmiyorsun diyerek gülüyor beni mutlu etmek için Zeliha'nın yapmadığı şeyleri yapıyordu Zeliha'nın Yokluğunda Ayça la olan samimiyetimiz bayağı ilerlemiş geceleri bile birlikte kalır olmuştuk karı koca gibi yaşıyor uzak yerlere gezmeye gidiyorduk ay çayla aramızdaki ilişki o geceden sonra daha da farklı bir hale geldi artık her yalnız kaldığımızda bir araya geliyor O anların tadını çıkarıyordu ancak zamanla
işler değişmeye başladı Ayça önce Küçük jestler yapmamı istiyordu Ona bir hediye almak borçlarını kapatmasına yardımcı olmak gibi bana sadece küçük bir iyilik yap diyordu yaptığım her jestin karşılığını beni zirvelere çıkararak veriyordu zaten benim gibi Yaşını başını almış birinin Ayça gibi biri ile birlikte olması için serveti olması gerekiyordu ama Ayça neredeyse bunu bedavaya yapıyordu bende bazı şeylere göz yumuyor Hayatın tadına varıyordu Bazen diyordum Ulan bu Zeliha yıllardır yattı beni mutlu etmedi ama Ayça oyun hamuru gibi beni yatırdı Kendi yaptı tatmadığım zevkleri tattırıyor diye düşünüyordum ancak Ayça'nın başta bu talepleri önemsizdi Ama zamanla Ayça'nın istekleri büyümeye başladı
Bir gün bana pahalı bir telefon almak istediğini söyledi O an onun sadece benimle ilgilenmediğini aynı zamanda Bu ilgiyi maddi destekle sürdürebileceği düşündüğünü fark ettim ama bu durumu açıkça konuşacak Cesaretim yoktu her isteğini yerine Getirdiğimde içimdeki suçluluk duygusu daha da büyüyordu bu ilişki başta bir heyecan bir nefes alma arayışı gibi gelmişti ama şimdi bir yük haline dönüşmüştü sonunda bu ilişkiyi bitirmeye karar verdim Ayça'ya tüm samimiyetimle artık bu şekilde devam edemem dedim ancak onun Yüzündeki gülümseme beni büyük bir tehditle karşı karşıya bırakacak sözlerle değişti bunu gerçekten yapabileceğini mi sanıyorsun elimde seninle birlikte olduğumu kanıtlayacak belgeler ve fotoğraflar
var İstersen karına gösteririm istersen tüm apartman duysun seçim senin Mehmet bey o an hayatımın tamamen kontrolden çıktığını hissettim Ayça'nın bana gösterdiği fotoğraflar söylediklerinin sadece bir tehdit olmadığını gerçek olduğunu kanıtlı içimde bir çöküş yaşandı o uçurumun kenarında olduğumu biliyordum ve geri dönüşü olmayan bir adım atmıştım artık sadece nasıl bir çıkış yolu Bulacağımı düşünüyordum Ayça'nın tehditleri kulaklarımda yankılanırken o akşam ne yaptığımı nereye gittiğimi bile hatırlamıyorum fotoğraflar elinde Gerçekten benimle birlikte çekilmiş fotoğraflar vardı içimde Patlayan bir fırtına Yaptığım her şeyin pişmanlığıyla birleşerek beni altüst ediyordu Zeliha öğrenirse ne yaparım çocuklar duyarsa nasıl yüzlerine Bakarım bu soru beynimde dönüp
duruyordu evde bir köşeye çöküp saatlerce düşündüm Onun isteklerini karşılamaya devam etsem daha ne kadar ileri gidebilir ya da bu ilişkiyi bitirsem ve her şeyi kabul etsem Zeliha Beni affedebilir mi Ayça'nın Sesindeki soğuk kanlılık beni her türlü sonucun daha da kötü olacağına inandırmıştı sanki etrafımı duvarlar çevirmişti ve hiçbir kaçış yolu yoktu Ertesi sabah bir karar aldım Öncelikle soğukkanlı olmam gerekiyordu Ayça la konuşmalı ve onun taleplerini bir şekilde yatıştırmaya onunla karşılaşmadan geçirmeye çalıştım ama o beni buldu kapımın önünde dikilip sanki hiçbir şey olmamış gibi gülümseyerek bugün için bir şey düşünmediniz mi diye sordu onunla konuşmam gerektiğini söyledim
ve içeride oturduk derin bir nefes alarak Ayça bu yaptığımız doğru değil bu durum beni mahvediyor ve artık devam edemem dedim ama o sözlerimi Sanki hiç duymuyormuş gibi davranıyordu doğru ya da yanlış olması umurumda değil dedi sakin bir sesle benim için önemli olan senin bana verdiğin değer ama tabii ki bu değer bazen bazı şeyleri gerektiriyor mesela o yeni telefon Ay'ın Bu soğuk kanlılığı beni hem kızdırıyor Hem de korkutuyordu ne kadar ileri gidebileceğini kestiremiyorum Bu konuşmanın hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini anlamıştım O söylediklerini yapmaya hazırdı ve ben ne yapacağımı bilmiyordum sonunda eski bir dostuma danışmaya karar verdim Kemal yıllardır
avukatlık yapan doğruyu yanlışı bilen biriydi Telefonla konuştuğumuzda durumu açıkça anlatamadım yarım yamalak ifadelerle bir arkadaşım böyle durum yaşıyor dedim ama Kemal hemen meseleyi anlamış gibiydi Mehmet bu işin sonu iyi bitmez dedi Eğer tehdit ediliyorsan Bu bir suç Ayça da seni zor durumda bırakacak fotoğrafları varsa polise gitmekten başka çaren yok ama unutma Her şeyin bedeli vardır zeliha'ya bunu nasıl açıklarsın bilmiyorum ancak doğru olanı yapmazsan bu iş Seni daha kötü yerlere sürükler beni daha da çaresiz hissetmişti polise gitmek bunun sonuçlarını göze alabilir miydim Zeliha'nın gözyaşlarını çocuklarımın yüzlerindeki Hayal kırıklığını düşündükçe bu ihtimal daha da imkansız görünüyordu ama
başka bir seçenek de yoktu Bir hafta boyunca Ayça'nın isteklerini oyalamaya çalıştım Bu süreçte uykularım bölünüyor yemek yemiyordum her gece onun beni daha fazlasını istemesinden korkuyordum Ve sonunda korktuğum şey oldu Ayça bir akşam kapımı çaldı ve Elinde Bir zarf fotoğraflarla içeri girdi artık sabrım kalmadı Mehmet Bey ya istediğimi yaparsın ya da bunları zeliha'ya yollarım dedi soğuk bir sesle o an içimde bir şey koptu bunca yıl boyunca kurduğum düzenin itibarım ailemin gözümün önünde yıkıldığını hissediyordum ama pes edemezdim son Kemal'i yeniden aradım ve her şeyi itiraf ettim o bu durumu yasal olarak nasıl ele alabileceğimizi anlattı Ayça'nın beni
tehdit ettiğini kanıtlayacak bir delile ihtiyacımız vardı bu yüzden onunla son bir kez buluşmaya karar verdim buluşma sırasında ay Çağ'ın konuşmalarını kaydettim o an Ellerim titriyor kalbim deli gibi atıyordu kalp krizi geçireceğimi zannettim konuşmamızın sonunda Ayça artık istediğimi yapmazsan her şey biter dediğinde onun tehditlerini kayıt altına almayı başarmıştım bu kayıtla polise gittim Ayça'nın tehdidi benim için bir kabus gibi olsa da onun da kanun önünde bir suç işlediği açıktı Ayça'nın gerçek yüzü ortaya çıktığında Onun diğer insanlara da benzer oyunlar oynadığı öğrenildi bu durum benim için bir tür kurtuluşu ama aynı zamanda hayatımda derin bir yara bıraktı Zeliha
her şeyi öğrendiğinde büyük bir hayal kırıklığı yaşadı bana bir süre konuşmadı ama sonunda tüm hatalarımla birlikte Beni affetti o gün anladım ki hayatın gerçek değerleri anlık heyecanlanmış bir ömürde gizliydi Ayça'nın yaşattığı bu trajik ders hem evliliğimi hem de hayatımı yeniden düşünmeme neden olmuştu kendi kendime bir söz verdim geçmişte Neyi kaybettiysem Onu tekrar inşa etmek için uğraşacağım ve bunu artık hiçbir kısa yol ya da yanlış adımla değil sadece dürüstlükle yapacaktım
