WILK WSZEDŁ NA CHŁOPCA W TRUMNIE. WSZYSCY BYLI W SZOKU, WIDZĄC TO!

wilk wspiął się na chłopca w trumnie wszyscy byli w szoku widząc to w małej wiosce otoczonej pradawnym lasami gdzie góry stykały się z niebem a rzeki szeptały pradawne opowieści mieszkał niezwykły chłopiec o imieniu Aleksander wszyscy nazywali go po prostu Alex jego oczy zawsze błyszczały tajemniczym światłem jakby odzwierciedlały mistyczne połączenie między nim a dziką przyrodą która go otaczała od najmłodszych lat Alex wykazywał niezwykłe zrozumienie n podczas gdy inne dzieci bawiły się na placach zabaw on przemierzał leśne ścieżki rozpoznając każde drzewo każdy krzew i każdy strumień jego matka Helena z czułością obserwowała jak syn rozwija tę wyjątkową

więź z otaczającym go światem sama będąc zielar i znawczynią lokalnych tradycji rozumiała te szczególną wrażliwość swojego dziecka Jeśli ta historia cię zainteresowała Nie zapomnij zasubskrybować naszego kanału i zostawić lajka Daj nam znać z jakiego miasta nas oglądasz Zostań z nami wiosenne popołudnie tego roku Było wyjątkowo ciepłe Alex jak zwykle wyruszył na swoją codzienną wyprawę do lasu powietrze pachniało świeżo wykwit kwiatami a delikatny wiatr niósł ze sobą zapach wilgotnej ziemi wędrując znanymi sobie ścieżkami chłopiec zauważył coś nietypowego ślady których wcześniej nie widział kierując się wrodzonym instynktem Alex podążył za tajemniczymi śladami wkrótce usłyszał cichy skowyt który

sprawił że jego serce zabiło mocniej ostrożnie zbliżył się do źródła dźwięku i wtedy go zobaczył małego Wilczka uwięzionego W pułapce kłusowników zwierzę przestraszone i zranione próbowało się uwolnić ale bez skutku Nie zastanawiając się długo al zbliżył się do Wilczka jego ruchy były powolne i uspokajający Spokojnie mały przyjacielu szeptał pomogę ci z wielką delikatnością udało mu się uwolnić zwierzę z pułapki ku jego zdziwieniu Wilczek nie uciekł od razu Zamiast tego pozostał w miejscu wpatrując się w chłopca swoimi intensywnie złotymi oczami w tym momencie Alex poczuł że między nim a wilczkiem nawiązała się jakaś niewyłaczna wię nazwa

bar oo błogosławiony przez kolejne dni Alex regularnie wracał w to samo miejsce przynosząc jedzenie i wodę dla swojego nowego przyjaciela baruk początkowo nieufny z każdym dniem coraz bardziej przyzwyczajał się do obecności chłopca mieszkańcy wioski szybko zauważyli niezwykłą przyjaźń między Aleksem A dzikim zwierzęciem niektórzy patrzyli na to z podziwem inni Z niepokojem szczególnie stary Tomasz kci z dezaprobatą głową to nie jest naturalne mruczał pod nosem Wilk to wilk a człowiek to człowiek Helena jednak wspierała syna w tej nietypowej relacji widziała jak obecność baruka wpływała pozytywnie na Aleksandra chłopiec stawał się bardziej odpowiedzialny dojrzały i jeszcze bardziej

wrażliwy na potrzeby innych spędzał długie godziny w lesie ucząc się od swojego czworonożnego przyjaciela sztuk zie z biegiem miesięcy baruk wyrósł na potężnego wilka o srebrzysto szarej sierści mimo to zachował łagodne usposobienie w stosunku do Alexa ich więź stawała się coraz silniejsza choć nie zawsze byli razem baruk przychodził i odchodził jak chciał ale zawsze wracał do swojego ludzkiego przyjaciela pewnego dn zważył pierwsze ozaki swojej słabości początkowo tyko głow i uczucie zmęczenia nie przywiązywał do tego większej wagi spisy wszystko na intensywne wycieczki po lesie jednak Helena z matczynym instynktem zauważyła że coś jest nie tak jej

syn stawał się coraz bardziej blady i często tracił równowagę wieczorami gdy Alex odpoczywał w swoim pokoju baruk Często pojawiał się pod jego oknem wilk wydawał się wyczuwać że z jego przyjacielem dzieje się coś niedobrego siedział tam godzinami jakby próbując chronić chłopca przed niewidzialnym zagrożeniem Helena obserwowała to zachowanie z mieszaniną strachu i nadziei Zastanawiając się czy ten niezwykły wilk może być kluczem do zrozumienia tego co dzieje się z jej synem stan zdrowia Alexa pogarszał się z każdym dniem choć chłopiec starał się to ukrywać Helena coraz bardziej zaniepokojona zabrała syna do wszystkich możliwych lekarzy w okolicy nie

potrafił postawić jednoznacznej diagnozy badania nie wykazywały niczego niepokojącego a jednak Alex coraz częściej zapadał w dziwny stan odrętwienia doktor Kowalski najlepszy specjalista w regionie spędził wiele godzin badając chłopca to bardzo nietypowy przypadek powiedział do Heleny podczas jednej z wizyt fizycznie Wszystko wydaje się być w porządku ale te okresy nieświadomości to może być związane z układem nerwowy przepisał różne leki ale żaden nie przynosił poprawy mimo słabnące zdrowia Alex nie przestawał odwiedzać lasu i spotykać się z baruk wilk zdawał się rozumieć stan swojego przyjaciela stał się jeszcze bardziej opiekuńczy i czujny gdy Alex odpoczywał na leśnej polanie

baruk kładł się obok niego Jakby swoją obecnością chciał dodać mu sił Helena zauważyła że te spotkania z wilkiem były jedynymi momentami gdy jej syn naprawdę wydawał się być sobą Może to właśnie baruk pomaga mu trzymać się przy życiu pomyślała Pewnego dnia obserwując ich przez okno w wiosce tymczasem narastał niepokój ludzie szeptali między sobą że przyjaźń z dzikim zwierzęciem mogła sprowadzić na chłopca jakieś przekleństwo stara Zofia znachorka mieszkająca na skraju wioski miała inne zdanie pewnego wieczoru zapukała do drzwi Heleny Widzę że twój syn ma dar siadając Przy kuchennym stole nie każdy potrafi nawiązać taką więź z

dziką naturą ale każdy dar ma swoją cenę Helena słuchała uważnie gdy staruszka opowiadała o pradawnych wierzeniach według których Niektórzy ludzie rodzili się z szczególną więzią z przyrodą w dawnych czasach kontynuowała Zofia takich jak Alex nazywano strażnikami lasu mieli oni szczególną więź ze zwierzętami ale czasem wię stawała tak silna że ich dusze zaczynały wędrować między światem ludzi a światem natury Helena poczuła dreszcz na plecach Przypominając sobie wszystkie momenty gdy Alex zapadał w dziwny sen tymczasem w lesie Alex spędzał coraz więcej czasu z barem wilk zdawał się wyczuwać każdą zmianę w stanie chłopca gdy Alex czuł się

słabszy baruk prowadził go do miejsc gdzie rosły lecznicze zioła Helena zauważyła że syn zaczął przynosić do domu różne rośliny dokładnie te same których ona używała w swoich ziołowych miksturach Pewnego dnia Alex wrócił do domu niezwykle podekscytowany mamo powiedział miałem dziwny sen Widziałem świat oczami baruka biegłem przez las czułem każdy zapach słyszałem każdy dźwięk to było tak rzeczywiste Helena wymieniła znaczące spojrzenie z Zofią która akurat była w ich domu staruszka pokiwała głową ze zrozumieniem w wiosce życie toczyło się swoim rytmem ale wszyscy zauważyli zmianę w zachowaniu zwierząt ptaki często zlaty Wały się w pobliżu domu Alexa

a nawet dzikie króliki i sarny podchodziły bliżej niż zwykle jakby cała natura próbowała być bliżej chłopca miejscowy ksiądz ojciec Marek również zauważył te Niezwykłe zjawiska zamiast potępiać jak niektórzy się spodziewali zaczął studiować stare księgi Szukając wyjaśnienia Helena coraz częściej zastała syna w dziwnym stanie siedział nieruchomo wpatrując się w przestrzeń jakby jego umysł wędrował gdzieś daleko w takich momentach zawsze pojawiał się baruk siadając pod oknem i wydając ciche melodyjne wycie to wycie różniło się od zwykłego Wilczego głosu było bardziej jak pieśń która zdawała się przywoływać aleka z powrotem do rzeczywistości Zofia spędzała coraz więcej czasu z

Heleną i alem ucząc starych rytuałów i opowiadając o pradawnej więzi między ludźmi a naturą twój syn mówiła do Heleny jest mostem między dwoma światami ale musi nauczyć się równowagi inaczej może zagubić się między nimi te słowa brzmiały jak przepowiednia której znaczenie miało się wkrótce objawić w najbardziej nieoczekiwany sposób Zofia zaczęła przychodzić do domu Heleny każdego wieczora przynosząc ze sobą stare księgi i zioła spędzała długie godziny ucząc aleka pradawnych sekretów natury każda roślina ma swoją historię mówiła pokazując chłopcu różne zioła każde drzewo pamięta więcej niż najstarszy człowiek w wiosce podczas jednej z takich lekcji gdy Alex

siedział w fotelu słuchając opowieści staruszki Wydarzyło się coś niezwykłego nagle wszystkie świece w pokoju zapłonęły jaśniejszym światłem a przez otwarte okno wleciało st Mim że był już późny wieczór Zofia przerwała swoją opowieść i uważnie przyjrzała się chłopcu to się zaczyna powiedziała Cicho do Heleny jego dar staje się silniejszy ale jego ciało może nie być na to gotowe Helena poczuła jak serce podchodzi jej do gardła co możemy zrobić zapytała ściskając dłoń syna Zofia westchnęła głęboko musimy znaleźć sposób żeby wzmocnić jego ducha zanim jego fizyczna powłoka całkiem osłabnie tej nocy baruk pojawił się pod oknem Aleksa ale

nie był sam za nim stało całe stado wilków które nigdy wcześniej nie podchodziły tak blisko wioski mieszkańcy przestraszeni tym widokiem zaczęli zamykać okiennice i drzwi tylko Helena Alex i Zofia pozostali na ganku obserwując to niezwykłe zjawisko Tec przyszły go chronić wy wskazując na wilki czują że zbliża się przełomowy moment Alex mimo swojej słabości wstał i podszedł do baruka położył dłoń na jego głowie a wszystkie wilki jak na komendę usiadły wpatrując się w chłopca ze spokojem i oddaniem następnego dnia Zofia przyprowadziła do domu Heleny swojego starego przyjaciela szamana z odległych gór mężczyzna przedstawił się jako michało

wszyscy wiedzieli to nie jest jego prawdziwe imię spędził długie godziny badając Aleksa i rozmawiając z baruk jakby Wilk był człowiekiem ten chłopiec powiedział w końcu do Heleny i Zofii jest jednym z ostatnich strażników przejścia jego dusza Może podróżować między światem ludzi a królestwem natury to dar ale też przekleństwo jeśli nie nauczy się nim właściwie posługiwać Helena słuchała z rosnącym niepokojem gdy Szaman wyjaśniał że stan Ala będzie się pogarszał dopóki nie nauczy się kontrolować swojego daru Michał rozpoczął intensywne szkolenie Alexa uczył go pradawnych technik medytacji i kontroli oddechu Musisz nauczyć się świadomie przekraczać granice między światami

tłumaczył inaczej Twoja dusza może zagubić się w przestrzeni pomiędzy nimi Alex spędzał długie godziny ćwicząc pod okiem szamana podczas gdy baruk niezmiennie czuwał nad nim Helena obserwowała te lekcje z mieszanymi uczuciami z jednej strony Cieszyła się że syn otrzymuje pomoc z drugiej Bała się że te pradawne praktyki mogą jeszcze bardziej osłabić jego i tak już wątłe zdrowie jednak Zofia uspokajała ją Czasami trzeba zejść głębiej w ciemność żeby znaleźć światło w wiosce tymczasem zaczęły dziać się dziwne rzeczy kwiaty zakwitała niezwykłe melodie a zwierzęta leśne podchodziły coraz bliżej ludzkich domów ojk zamiast potępiać te zjawiska jako pogańskie

zaczął organizować specjalne nabożeństwa podczas których modlił się o zdrowie Alexa i harmonię między światem ludzi a naturą pewnego wieczora gdy Alex był szczególnie słaby baruk przyprowadził do wioski Białego Jelenia zwierzę którego nikt wcześniej nie widział w tych lasach jele podszedł prosto okna chłopca i dotkną pyskiem szyby w tym otworzy oczy i uśmiechnął się jakby rozpoznał starego przyjaciela Biały Jeleń wyszeptała Zofia z nabożną czcią to znak strażnicy lasu wracają Michał pokiwał głową ze zrozumieniem teraz wszystko zależy od tego czy Alex będzie wystarczająco silny żeby przejść przez próbę która go czeka Helena przytuliła syna czując że zbliża

się moment który zadecyduje o jego losie wra stawa się coraz bardziej niepokojący jego okresy nieświadomości wydłużał się a podczas nich działy się rzeczy których nikt nie potrafił wytłumaczyć rośliny w jego pokoju rosły w niewiarygodnym tempie a przez okno wlatywały świetliste motyle których nikt wcześniej nie widział w tej części kraju Michał i Zofia spędzali teraz całe dnie w domu Heleny próbując pó Kontrolować jego dar uczyć się balansować między światami powtarzał Szaman siedząc przy łóżku chłopca twoja dusza jest jak ptak który musi nauczyć się latać ale też wiedzieć gdzie jest jego gniazdo baruk nie odstępował domu na

krok wilk stał się jakby większy jego sierść nabrała srebrnego połysku a oczy świeciły niezwykłym blaskiem inne zwierzęta leśne gromadziły się wokół domu jakby czekając na coś ważnego Helena zauważyła że nawet najdziksze z nich zachowywały się niezwykle spokojnie w obecności jej syna pewnego wieczora gdy Księżyc był w pełni Alex niespodziewanie wstał z łóżka i podszedł do okna jego ruchy były pewne mimo wcześniejszego osłabienia Słyszę ich głosy powiedział cicho wszystkich mieszkańców lasu mówią że nadchodzi czas Helena wymieniła zaniepokojone spojrzenia z Zofią i Michałem Szaman podszedł do chłopca i położył mu rękę na ramieniu co jeszcze Słyszysz al

zapytał łagodnie chłopiec zamknął oczy i przez chwilę milczał słyszę Pieśń Ziemi odpowiedział w końcu pieśń tak starą jak same góry mówi o równowadze o moście między światami o strażnikach którzy byli przede mną tej nocy w lesie rozległo się niezwykłe wycie nie tylko baruka ale całego stada Wilków dźwięk niósł się echem po górach a mieszkańcy wioski zamiast się bać czuli dziwny spokój ojciec Marek wyszedł przed kościół i zaczął się modlić ale jego modlitwa brzmiała inaczej niż zwykle jakby łączyła w sobie elementy chrześcijańskie z czymś znacznie starszym Helena siedząc przy synu przypomniała sobie wszystkie znaki które pojawiały

się przez ostatnie miesiące dziwne zachowanie zwierząt Niezwykłe zjawiska atmosferyczne kwiaty kwitnące o niewłaściwej porze roku wszystko to układało się teraz w logiczną całość mój syn pomyślała jest częścią czegoś większego niż my wszyscy Zofia przyniosła ze swojego domu stare księgi których nigdy wcześniej nikomu nie pokazywała to zapiski poprzednich strażników wyjaśniła otwierając jedną z nich przez wieki pilnowali równowagi między światem ludzi a naturą ale z czasem ludzie zapomnieli o ich istnieniu a strażnicy stawali się coraz rzad Michał studiował księgi z to niesamowite mówił przewracając pożółkłe strony wszystko co dzieje się z Aleksem zostało tu opisane okresowe osłabienie

więź ze zwierzętami zdolność słyszenia głosów natury zatrzymał się na jednej ze stron i zbladł Helena natychmiast to zauważyła co tam jest zapytała z niepokojem Szaman zawahał się przez chwilę według tej księgi powiedział powoli każdy strażnik musi przejść próbę moment w którym jego dusza balansuje między światami to wtedy decyduje się jego los Helena poczuła jak serce zamiera jej w piersi Co to znaczy decyduje się jego los zanim Michał zdążył odpowiedzieć alekss znów przemówił ale jego głos brzmiał inaczej jakby mówiło przez niego coś starszego niż on sam próba już się zaczęła sej powiedział nie otwierając oczu czuję

jak Granica między światami staje się coraz cieńsza baruk będzie moim przewodnikiem w tym momencie wilk podszedł do łóżka i delikatnie trąci aleka nosem chłopiec Otworzył oczy i uśmiechnął się do swojego przyjaciela Nie bój się mamo tat powiedział patrząc na Helenę To jest moje przeznaczenie Muszę tylko nauczyć się jak być mostem między dwoma światami nie tracąc siebie nadeszła zima a wraz z nią coś Czego mieszkańcy wioski nigdy wcześniej nie widzieli śni któ pokł miał delikatny błękitny odcień a w miejscach gdzie Alex stawiał kroki pojawiały się świecące ślady baruk teraz prawie całkowicie srebrny zdawał się emanować własnym

światłem w ciemności Helena coraz częściej znajdowała syna w dziwnym stanie ani śpiącego ani całkiem świadomego W takich momentach rośliny w jego pokoju zaczynały świecić delikatnym blaskiem a przez okno wlatywały świetliste motyle mimo zimowej pory Michał wyjaśnił że to znak zbliżającej się próby Granica między światami staje się coraz cieńsza powiedział Szaman podczas jednego z wieczornych spotkań Alex znajduje się teraz w przestrzeni pomiędzy nie całkiem w świecie ludzi ale jeszcze nie w pełni w królestwie natury Zofia słuchając tych słów kreśliła w powietrzu tajemnicze znaki mrucząc pod nosem pradawne zaklęcia pewnego poranka Cała wioska obudziła się na dźwięk

niezwykłej muzyki nie był to ani śpiew ptaków ani wycie wilków ale coś pośredniego melodia tak piękna i przejmująca że wszyscy którzy ją słyszeli czuli łzy w oczach źródłem tej muzyki Był las a dokładniej miejsce gdzie Alex zwykł spotykać się z Bari to pieśń przejścia wyjaśniła Zofia gdy Helena zapytała o znaczenie tej muzyki las wzywa swojego strażnika Alex mimo swojej słabości wydawał się silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej jego oczy nabrały niezwykłego blasku a skóra zdawała się promieniować delikatnym światłem w wiosce zaczęły dziać się coraz dziwniejsze rzeczy kwiaty wyrastały spod śniegu tworząc skomplikowane wzory zwierzęta które normalnie hibernować

Marek który Początkowo był sceptyczny wobec całej sytuacji teraz spędzał długie godziny rozmawiając z Michałem i Zofią w Starych księgach kościelnych powiedział Pewnego dnia znalazłem wzmianki o ludziach którzy potrafili rozmawiać z naturą nazywano ich różnie strażnikami opiekunami lasu dziećmi Ziemi może nasze różne tradycje mówią o tym samym Alex tymczasem coraz częściej komunikował się z otaczającym go światem w sposób którego nikt inny nie rozumiał potrafił przewidzieć zmiany pogody wiedział kiedy chore zwierzę potrzebowało pomocy a rośliny zdawały się rosnąć pod jego dotykiem baruk był jego nieodłącznym towarzyszem jakby stanowili dwie części tej samej całości Helena zauważyła że syn

zaczął zapisywać swoje doświadczenia w starym dzienniku jego zapiski były mieszaniną słów i symboli których znaczenia nie rozumiała niektóre strony świeciły w ciemności a inne zdawały się zmieniać treść w zależności od tego kto na nie patrzył to język natury wyjaśnił Michał gdy pokazała mu dziennik Alex uczy się go instynktownie ale to dopiero początek prawdziwa próba będzie wymagała od niego pełnego zrozumienia i akceptacji swojej roli Helena przeczytała kilka stron dziennika i poczuła jak ogarnia ją dziwne uczucie jakby słowa syna otwierały przed nią całkiem nowy świat Pewnej nocy gdy Księżyc był w pełni Alex wszedł do lasu w

towarzystwie baruka Helena chciała go zatrzymać ale Zofia położyła jej rękę na ramieniu musi to zrobić powiedziała Cicho las go wzywa a on musi odpowiedzieć to część próby wszystkie zwierzęta w okolicy zamilkły a w powietrzu można było wyczuć napięcie jakby cała natura wstrzymała oddech gdy al zniknął między drzewami niebo rozświetlił zorza zjawisko nigdy wcześniej nie widziane w tej części kraju kolory tańczyły na niebie tworząc obrazy które przypominały starożytne symbole ze starego dziennika chłopca Helena stojąc z Zofią i Michałem na ganku wiedziała że rozpoczęło się coś czego nie da się już zatrzymać w lesie rozpoczął się spektakl

jakiego nikt nigdy wcześniej nie widział drzewa zaczęły emanować delikatnym światłem które pulsowa w rytm niewidzialnej muzyki śnieg pod stopami aleka topniał odsłaniając kwitnące kwiaty które natychmiast wyrastały z zamarzniętej ziemi baruk prowadził chłopca coraz głębiej w las a jego Srebrna sierść lśniła w ciemności jak latarnia Helena Zofia i Michał podążali za nimi w bezpiecznej odległości obserwując to niezwykłe zjawisko to początek transformacji szepnął Michał wkracza w przestrzeń między światami trzymała w rękach starożytną księgę której strony same się przewracały jakby poruszane niewidzialnym wiatrem nagle wszystkie zwierzęta w lesie zaczęły się zbierać wokół polany na której zatrzymał się Alex

były tam nie tylko Wilki ze stada baruka ale także jelenie lisy zające A nawet niedźwiedź który powinien być w zimowej hibernacji ptaki obsiadły gałęzie drzew tworząc żywy pierścień światła i dźwięku Spójrzcie wykrzyknęła wskazując na syna Alex stał nieruchomo w centrum polany a jego ciało zaczęło emanować delikatnym błękitnym światłem baruk siedział u jego boku również otoczony świetl aurą powietrze wokół nich zdawało się drgać i falować jakby rzeczywistość traciła swoją stałą formę Michał wyciągnął z torby Stary bęben i zaczął wybijać rytm który zdawał się współgrać z pulsowaniem świateł to pradawny rytuał przejścia alo znale równowagę między światami

Zofia dołączyła do rytmu inonu starożytne pieśni w języku którego nikt już nie używał w wiosce ludzie również zauważyli Niezwykłe zjawiska zza polarna na niebie utworzyła świetliste mosty i spirale a w powietrzu unosił się zapach wiosennych kwiatów mimo że był środek zimy ojciec Marek zebrał mieszkańców w kościele GD modlili modlitwy z pradawnym pieśniami ziemi na polanie Alex zaczął się poruszać w dziwnym transym tańcu jego ruchy były płynne i naturalne jakby był prowadzony przez samą ziemię baruk krążył wokół niego a pozostałe zwierzęta dołączyły do tego Mistycznego tańca tworząc żywy wir energii i światła to się dzieje szepnęła

Zofia al znajduje swoją ścieżkę między światami Helena obserwowała syna z mieszaniną strachu i dumy widziała jak jego twarz promienieje szczęściem i spokojem mimo że jego ciało zdawało się balansować na granicy materialności nagle Alex zatrzymał się i spojrzał prosto na matkę jego oczy były teraz całkowicie złote podobne do oczu baruka mamo powiedział głosem który zdawał się dochodzić z bardzo daleka wszystko jest połączone widzę to teraz wyraźnie każde drzewo każde zwierzę każdy człowiek jesteśmy częścią jednej wielkiej sieci życia Michał skinął głową z uznaniem zaczyna rozumieć powiedział do Heleny ale to dopiero początek prawdziwa próba nadal przed nim

Helena chciała zapytać co to znaczy ale w tym momencie coś się zmieniło światło otaczające aleka stało się intensywniejsze a powietrze wokół niego zaczęło wirować tworząc świetlisty wir baruk zkowy a jego głos połączył się z chórem innych wilków dźwięk ten niósł się echem po lesie odbijając się od gór i wracając wzmocniony jakby sama ziemia odpowiadała na wezwanie Alex uniósł ręce do nieba a światło zzy polarnej zdawało się reagować na jego gesty tworząc nad polaną świetl kopułę nadchodzi moment próby powiedział Michał poważnym głosem teraz Alex musi znaleźć sposób by połączyć w sobie oba światy tracąc się w

żadnym z nich Helena poczuła jak serce zamiera jej w piersi gdy zobaczyłem jak jej syn powoli Unosi się nad ziemią otoczony wirem świateł i energii świetlisty wir wokół aleka stawał się coraz intensywniejszy aż w pewnym momencie jego sylwetka zaczęła tracić materialną formę Helena Krzyknęła przestraszona ale Zofia powstrzymała ją przed podbieg do syna nie możemy teraz interweniować powiedziała stanowczo Alex musi przejść przez to sam baruk stał nieruchomo wpatrując się w świetl postać swojego przyjaciela z jego gardła wydobywał się niski wibrujący dźwięk który zdawał się podtrzymywać Alexa w tym dziwnym stanie zawieszenia między światami pozostałe Wilki dołączyły

do tej pieśni tworząc harmonię która wprawiał w drżenie powietrze Michał uderzał w bęben coraz szybciej dostosowując rytm do pulsu świat znajduje się teraz w przestrzeni pomiędzy wyjaśnił to miejsce gdzie świat materialny spotyka się ze światem duchów natury niewielu ludzi może tam dotrzeć i wrócić Helena poczuła jak zimny dreszcz przebiega jej po plecach w tym momencie zaczęło się dziać coś niezwykłego z ciała Alexa zaczęły emanować świetliste nici które łączyły się z otaczającą przyrodą każde drzewo każda roślina każde zwierzę wyglądało to cały las sta się jednym wielkim pulsującym organizmem Patrz szepnęła Zofia do Heleny twój syn widzi

teraz prawdziwą naturę rzeczywistości Wszystko jest ze sobą połączone wszystko jest jednością w tym momencie Alex przemówił ale jego głos brzmiał inaczej wszystko powiedział Każde życie Każdy oddech każde bicie serca w lesie Czuję ból ziemi i jej radość słyszę pieśń każdego stworzenia jego słowa brzmiały jak poezja jak pradawna Pieśń Ziemi Helena zauważyła że Łzy spływają jej po policzkach choć nie wiedziała Dlaczego nagle świetlisty wir zaczął się intensyfikować Alex wydawał się być rozciągany między dwoma światami Jego forma bar zycza alarmują a pozostałe zwierzęta zaczęły się niepokoić Michał przerwał bicie w bęben a jego twarz wyrażała głębokie zaniepokojenie

coś jest nie tak powiedział Szaman Alex traci równowagę jeśli zbyt głęboko zanurzy się w świat duchów natury może nie być w stanie wrócić Hela panika ściska jej gardło możemy ZR otworzyła swoją księgę na stronie która sama zaczęła świecić jest tylko jeden sposób powiedziała musimy przypomnieć mu o jego człowieczeństwie o więzach które łączą go z naszym światem ale to musi przyjść od kogoś kogo kocha najbardziej Helena zrozumiała co musi zrobić Wyszła przed szereg i zaczęła śpiewać kołysankę którą śpiewała gdy były jejk drży siy z każdym słowem baruk dołączył do pieśni modulujący tak by [Muzyka] harmonizować na

muzykę Jego forma która wcześniej wydawała się rozpraszać zaczęła się powoli stabilizować ale Proces ten był powolny i niepewny Helena widziała jak jej syn walczy o zachowanie równowagi między dwoma światami jak próbuje połączyć w sobie to co ludzkie z tym co należy do świata natury to Moment prawdy szepnął Michał teraz się okaże czy Alex jest wystarczająco silny by stać się prawdziwym strażnikiem kimś kto może swobodnie poruszać się między światami nie tracąc swojej istoty Helena nie przestawała śpiewać wkładając w każde słowo całą swoją miłość i nadzieję kołysanka Heleny unosiła się w powietrzu mieszając się z mistyczną energią

lasu Świetlista postać powoli zaczęła nabierać bardziej wyraźnych kształtów Choć wciąż pozostawała zawieszona między światami baruk nie przestając wyć podszedł bliżej swojego przyjaciela a jego Srebrna sierść jaśniała intensywnym blaskiem nagle ziemia pod ich stopami zaczęła delikatnie drżeć a z głębi lasu dobiegł głęboki wibrujący dźwięk to głos samej ziemi wyjaśniła Zofia jej oczy szeroko otwarte ze zdumienia do swojego strażnika drzewa wokół polany zaczęły kołysać się w rytm tej pradawnej pieśni mimo że nie było wiatru Alex uniósł głowę jakby wsłuchując się w tę tajemniczą melodię jego oczy teraz całkowicie złote zdawały się widzieć coś czego nikt inny nie

mógł dostrzec widzę ścieżki między światami powiedział głosem który zdawał się dochodzić z ogromnej odległości są jak złote nici łączące wszystko co żyje Helena nie przestawała śpiewać choć jej głos Drżał ze wzruszenia i strachu widziała jak jej syn balansuje na krawędzi między światami jak jego istota rozciąga się między tym co ludzkie a tym co należy do królestwa natury Michał stał obok niej wybijając na bębnie rytm który zdawał się podtrzymywać aleka w tym zawieszeniu nagle wszystkie zwierzęta na polanie zaczęły się poruszać w dziwnym synchronicznym tańcu jelenie wilki Lisy i ptaki wszystkie poruszały się jak jeden organizm tworząc

wokół Alexa żywy krąg energii to się nigdy wcześniej nie zdarzyło szepnął Michał z nabożną czcią wszystkie stworzenia jednoczą się by pomóc nowemu strażnikowi w tym momencie Alex zaczął mówić językiem którego nikt nie rozumiał brzmiał jak mieszanka szumu wiatru szelestu liści i śpiewu ptaków baruk odpowiadał mu a ich dialog zdawał się wpływać na otaczającą ich rzeczywistość kwiaty ły spod śniegu drzewa wypuszczał nowe pędy A Powietrze wypełniło się zapachem wiosny Zofia pochyliła się nad swoją księgą której strony same się przewracały to pradawny język natury pan wyjaśniła Alex uczy się go instynktownie ale musi znaleźć sposób by połączyć

go ze swoim człowieczeństwem inaczej może zagubić się w przestrzeni między światami Helena zobaczyła jak twarz jej syna wykrzywia się w wyrazie wysiłku świetlisty kokon wokół niego zaczął pulsować coraz intensywniej a jego forma znów zaczęła się rozmywać on walczy powiedział Michał napięta głosem próbuje zachować swoją ludzką świadomość jednocześnie przyjmując Dar Natury baruk wyczuwając trudności swojego przyjaciela podszedł jeszcze bliżej jego złote oczy spotkały się ze wzrokiem Alexa I w tym momencie Stało się coś niezwykłego Świetlista energia zaczęła przepływać między nimi tworząc most między światem ludzi a królestwem natury Spójrzcie wykrzyknęła Zofia wskazując na niebo zorza polarna nad

ich głowami utworzyła skomplikowany wzór który odzwierciedlał się w świetlistej sieci łączącej wszystkie żywe istoty na polanie w centrum tego wzoru znajdował się Alex a obok niego baruk połączeni mostem czystego światła Helena poczuła jak jej kołysanka nabiera nowej mocy słowa które śpiewała zdawały się wibrować energią łącząc się z pieśnią ziemi i wyci ami Wilków Michał wzmocnił rytm bębna a Zofia dołączyła do śpiewu pradawnym zaklęciami wszystkie te dźwięki połączyły się w jedną potężną symfonię która wypełniła cały las Symfonia dźwięków osiągnęła punkt kulminacyjny a Świetlista energia wokół Alexa zaczęła przybierać nowe formy z jego ciała emanował teraz złote

iskry które łączyły się z aurą baruka tworząc skomplikowany wzór świetlistych nici każda z nich pulsowała własnym rytmem ale wszystkie razem tworzyły harmonijną całość to się dzieje szepnęła Zofia jej głos pełen nabożne czci Alex znajduje równowagę Helena obserwowała jak jej syn powoli otwiera oczy jedno pozostało ludzkie podczas gdy drugie przybrało złoty odcień podobny do oczu baruka to był transformacji dowód na to że udało mu się połączyć oba światy w swojej istocie nagle cała Polana rozbłysła intensywnym światłem z ziemi zaczęły wyrastać świetliste kryształy które utworzyły wokół aleka i baruka naturalny krąg mocy każdy kryształ emanował innym kolorem

a razem tworzyły tęczową aurę która zdawała się pulsować w rytm bicia ich serc to kryształy strażników wyjaśnił michało głos drżąc z emocji według legend pojawiają się tylko wtedy gdy rodzi się prawdziwy strażnik przejścia nie widziano ich od stuleci Szaman podszedł bliżej badając uważnie każdy kryształ każdy z nich reprezentuje inny aspekt natury ziemię wodę powietrze ogień i ducha Alex powoli opuścił się na ziemię a jego stopy dotknęły gruntu z niezwykłą gracją baruk stanął u jego boku ich aury wciąż połączone świ mostem energii gdy Alex przemówił jego głos brzmiał jak połączenie ludzkiej mowy i pieśni natury widzę

teraz wszystko jasno Każde życie jest połączone każdy oddech jest częścią wielkiej całości Helena podeszła do syna jej serce przepełnione miłością i dumą Alex spojrzał na nią oczami które teraz zawierały mądrość obu światów mam powiedział łagodnie nie musisz się już o mnie martwić znalazłem jestem zarówno człowiekiem jak i częścią natury w tym momencie wszystkie zwierzęta na polanie zaczęły się zbliżać nie było w nich już strachu czy niepewności każde z nich zdawało się rozpoznawać w Aleksie swojego opiekuna i przewodnika nawet niedźwiedź który zazwyczaj unikał ludzi podszedł i skłonił głowę w geście szacunku Zofia otworzyła swoją księgę na

ostatniej stronie która zaczęła świecić złotym blaskiem przep wypełnia powiedziała wskazując na tekst który sam się zapisywał Alex jest pierwszym od pokoleń strażnikiem który zdołał w pełni połączyć świat ludzi i natury jego przemiana otworzy drogę dla innych nagle powietrze wypełniło się delikatnym dźwiękiem dzwonków choć nigdzie nie było widać ich źródła kryształy wokół polany zaczęły wibrować tworząc melodię która zdawała się być pieśnią samej ziemi al uniósł ręce a wszystkie świetliste nici połączyły się w jedną potężną sieć energii to sieć życia wyjaśnił a jego głos niósł się echem po lesie widzę Teraz jak wszystko jest ze sobą połączone

każde drzewo każde zwierzę każdy człowiek jestem mostem między światami strażnikiem równowagi baruk zkowy łagodnie potwierdzając jego słowa Helena zauważyła że jej syn promienieje wewnętrznym światłem kt nie było już tak intensywne jak wcześniej ale stało się stałą częścią jego istoty to było światło równowagi znak że Alex znalazł sposób na połączenie swojej ludzkiej natury z mocami które otrzymał od świata przyrody Michał odłożył swój bęben i Ukłonił się głęboko przed Aleksem Witaj wśród nas strażniku powiedział uroczyście twoja droga Dopiero się zaczyna Ale już udowodniłeś że jesteś godzien tego tytułu Zofia dołączyła do ukłonu a wszystkie zwierzęta na polanie

również pochyliły głowy w geście szacunku wieść o przemianie Alexa szybko rozeszła się po okolicy ludzie z pobliskich wiosek zaczęli przybywać do lasu przyci niezwykłymi zjawiskami które tam zaobserwowano zoa polarna nie znikała z nieba tworząc nad lasem świetl kopułę a kwiaty kwitły mimo zimowej pory Alex teraz w pełni świadomy swojej nowej roli zaczął uczyć się jak wykorzystywać swoje zdolności dla dobra obu światów wraz z baruk przemierzał las lecząc chore zwierzęta pomagając roślinom rosnąć i przywracając równowagę tam gdzie została zaburzona jego dwukolorowe oczy jedno ludzkie drugie złote stały się symbolem jego wyjątkowej natury Każdego dnia odkrywam coś

nowego powiedział do matki podczas jednego z ich wspólnych spacerów widzę rzeczy których wcześniej nie energ łączące wszystkie żywe istoty pradawne ścieżki biegnące przez las wspomnienia zapisane w korze drzew Helena słuchała z dumą widząc jak jej syn dorasta do swojej nowej roli Zofia i Michał pozostali w wiosce pomagając Aleksowi zrozumieć pełnie jego możliwości razem studiowali stare księgi które teraz nabierały nowego znaczenia symbole które wcześniej wydawały się niezrozumiałe poł odczytywać instynktownie jakby były zapisane w jego duszy to wiedza przekazywana przez pokolenia strażników wyjaśniała Zofia pokazując mu kolejne strony świecących manuskryptów teraz gdy twoja Transformacja się dokonała możesz

ją zrozumieć i wykorzystać Alex spędzał długie godziny studiując pradawne teksty podczas gdy baruk czuwał u jego boku kryształy które pojawiły się podczas jego przemiany pozostały na polanie tworząc miejsce mocy Alex nauczył się wykorzystywać ich energię do wzmacniania swoich zdolności gdy dotykał kryształów mógł komunikować się z naturą na jeszcze głębszym poziomie słysząc nawet najcichsze Szepty ziemi ojciec Marek początkowo niepewny wobec tych wydarzeń zaczął dostrzegać w przemianie Aleksa znak od Boga może to jest sposób w jaki Stwórca przypomina nam o naszym obowiązku dbania o jego stworzenie powiedział podczas jednego z nabożeństw ludzie z wioski coraz częściej przychodzili

do Aleksa poradę i pomoc Helena obserwowała jak jej syn staje się mostem nie tylko między światem ludzi a naturą ale także między różnymi sposobami postrzegania rzeczywistości Alex potrafił rozmawiać zarówno z najbardziej sceptycznym naukowcami jak i z głęboko wierzącymi ludźmi Pokazując im że prawda ma wiele wymiarów baruk wciąż nieodłączny towarzysz Alexa także się zmienił jego Srebrna sierść nabrała delikatnego świetlistego pobłocia daleko poza zwierzęcą mądrość razem z alexem tworzyli parę strażników którzy pilnowali równowagi w lesie widzę teraz że moja choroba była częścią procesu transformacji powiedział Alek do Michała podczas jednej z ich rozmów moje ciało musiało się

przygotować na przyjęcie tej nowej energii to co Wydawało się słabością było w rzeczywistości znakiem nadchodzącej zmiany Szaman pokiwał głową ze zrozumieniem wiedząc że każda wielka przemiana wymaga swojej ceny pewnego wieczora gdy Alex siedział na polanie otoczony świetlistym kryształami poczuł że jego Transformacja otworzyła drogę dla innych w swojej wizji zobaczył innych młodych ludzi którzy podobnie jak on nosili w sobie ziarno mocy strażnika nie jestem ostatni powiedział do baruka który patrzył na niego ze zrozumieniem Jestem pierwszym z nowego pokolenia ta świadomość napełniła go zarówno radością jak i poczuciem odpowiedzialności wiedział że Jego zadaniem będzie nie tylko strzeżenie

lasu ale także przygotowanie drogi dla tych którzy przyjdą po nim z pomocą Zofii i Michała zaczął spisywać swoją historię tworząc przewodnik dla przyszłych strażników rok po przemianie Alexa las rozkwitł jak nigdy dotąd drzewa rosły silniejsze i wyższe zwierzęta były zdrowsze a nawet powietrze zdawało się być czystsze i pełne życiodajnej energii ludzie z okolicznych wiosek zaczęli nazywać to miejsce Świętym lasem widząc w nim symbol harmonii między człowiekiem a naturą Alex teraz w pełni ukształtowany jako strażnik stał się żywą legendą w okolicy jego obecność przyciągała ludzi szukających Mądro ale także młodych którzy czuli w sobie podobne powołanie

Helena z dumą obserwowała jak Jej syn prowadzi pierwsze zajęcia dla potencjalnych przyszłych strażników każdy z nas nosi w sobie iskrę połączenia z naturą mówił Alex do grupy młodych uczniów zebranych na polanie niektórzy mają ją silniejszą inni słabszą ale wszyscy jesteśmy częścią tej samej sieci życia baruk wciąż niezawodny towarzysz siedział u jego boku a jego srebrzysta sierść lśniła w promieniach słońca Zofia i Michał założyli w wiosce szkołę gdzie uczyli pradawnej wiedzy o naturze ich nauki nie były już traktowane jako zabobony ale jako cenna mądrość która mogła pomóc w przywróceniu równowagi w świecie Alex często odwiedzał szkołę

dzieląc się swoimi doświadczeniami i wiedzą kryształy na polanie stały się centrum duchowego życia okolicy medytować a al nauczył ich jak słuchać głosu natury nie musicie być strażnikami żeby słyszeć szept ziemi wyjaśniał Wystarczy otworzyć serce i umysł na tę pradawnego medy z siłami natury Pewnego dnia podczas zachodu słońca Alex stał na swojej ulubionej polanie otoczony świetlistym kryształami baruk siedział obok niego a wokół nich zgromadziły się zwierzęta leśne widzę teraz wyraźnie kusi powiedział do matki która przyszła go odwiedzić to nie jest koniec drogi to dopiero początek w jego dwukolorowych oczach odbijała się mądrość obu światów które nauczył

się łączyć jego przemiana otworzyła nowy rozdział nie tylko w jego życiu ale w życiu całej społeczności ludzie zaczęli inaczej patrzeć na naturę traktując ją z większym szacunkiem i zrozumieniem każdy z nas może być mostem mówił Alek do swoich uczniów Każdy może nauczyć się słuchać głosu ziemi i odpowiadać na jej wezwanie nie wszyscy zostaną strażnikami ale każdy może przyczynić się do zachowania równowagi historia aleka i baruka stała się symbolem nadziei i przypomnieniem o głębokiej więzi łączącej wszystkie żywe istoty Ich przyjaźń pokazała że miłość i zrozumienie mogą przekraczać wszelkie granice nawet te między różnymi światami w lesie

życie toczyło się swoim rytmem ale teraz był to rytm harmonii i równowagi Alex i baruk nadal przemierzali leśne ścieżki pilnując tej delikatnej równowagi i Przypominając wszystkim że cuda są możliwe jeśli tylko otworzymy nasze serca na magię natury drodzy słuchacze Mamy nadzieję że historia Alexa i baruka poruszyła wasze serca i przypomniała o naszym głębokim połączeniu z naturą przygotowaliśmy dla was specjalną playlistę z podobnymi inspirującymi historiami znajdziecie ją klikając w link po lewej stronie jeśli historia was zainspirowała Nie zapomnijcie subskrybować naszego kanału i zostawić łapkę w górę codziennie przynosimy wam wyjątkowe opowieści które pokazują magię życia w

różnych wymiarach czekamy na wasze komentarze i podzielcie się z nami swoimi przemyśleniami do zobaczenia przy kolejnych historiach